آیا برای بچهدار شدن در کانادا باید ثروتمند باشید؟ هزینههایی که والدین را غافلگیر میکند
آیا پسانداز کافی برای خرید وسایل نوزاد به معنای آمادگی مالی برای بچهدار شدن است؟ تجربه والدین و توصیه کارشناسان نشان میدهد کاهش درآمد در دوران مرخصی، هزینه نگهداری از کودک و مخارج پیشبینینشده اهمیت بسیار بیشتری دارند.

بسیاری از زوجها پیش از بچهدار شدن، هزینه خرید پوشک، شیرخشک، کالسکه و وسایل نوزاد را محاسبه میکنند. اما آیا این هزینهها واقعا بزرگترین فشار مالی خانوادهها هستند؟
کارشناسان مالی میگویند مهمترین نگرانی، کاهش درآمد در دوران مرخصی والدین است؛ موضوعی که میتواند درآمد هفتگی یک فرد با حقوق سالانه ۸۰ هزار دلار را از حدود ۱,۵۴۰ دلار به ۷۲۹ دلار برساند.
هزینههای دیگر هم کم نیستند. درمان ناباروری ممکن است دهها هزار دلار هزینه داشته باشد و اگر خانواده به مهدکودک یارانهای دسترسی پیدا نکند، هزینه نگهداری از کودک میتواند به ماهانه ۲ هزار دلار یا بیشتر برسد.
- اما برای بچهدار شدن چقدر باید پسانداز داشت؟
- چرا کارشناسان توصیه میکنند خانوادهها برای سه تا شش ماه هزینه زندگی صندوق اضطراری داشته باشند؟
- و هزینههای کوچک نوزاد چگونه بهتدریج به رقم بزرگی تبدیل میشوند؟
کارشناسان همچنین توصیه میکنند والدین برای سه تا چهار ماه نخست زندگی نوزاد، دستکم ماهانه ۵۰۰ دلار برای مخارج پیشبینینشده کنار بگذارند.
برای آشنایی با هزینههای واقعی بچهدار شدن در کانادا، توصیههای کارشناسان و تجربه یک مادر که حدود ۵۰ هزار دلار برای درمان ناباروری هزینه کرده است، ادامه این گزارش را بخوانید.
هزینه بچهدار شدن فقط به پوشک و کالسکه محدود نمیشود
دادههای رسمی اداره آمار کانادا نشان میدهد که هزینه متوسط بزرگ کردن یک فرزند برای خانوادهای با دو والد، درآمد متوسط و دو فرزند، سالانه حدود ۱۷ هزار دلار بوده است.
البته این رقم بر اساس مطالعهای منتشرشده در سال ۲۰۲۳ و دادههای مربوط به سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ محاسبه شده است. بنابراین، با توجه به افزایش هزینههای زندگی در سالهای اخیر، احتمالا هزینه واقعی خانوادهها امروز بیشتر از این میزان است.
از سوی دیگر، هزینههای بچهدار شدن برای همه خانوادهها یکسان نیست. برخی والدین ممکن است با هزینههای غیرمنتظره درمان ناباروری روبهرو شوند، برخی در دوران مرخصی والدین درآمد کمتری داشته باشند و برخی نیز نتوانند بهموقع جای مناسبی برای نگهداری از فرزند خود پیدا کنند.
تجربه Bria Weaver، زنی ۳۹ ساله از Stoney Creek در انتاریو، نمونهای از همین شرایط است.
او که همیشه فردی اهل پسانداز بوده، زمانی که با همسرش تصمیم به بچهدار شدن گرفت، تصور میکرد از نظر مالی آمادگی لازم را دارد. اما مشکلات ناباروری شرایط را تغییر داد.
این زوج ابتدا حدود ۱۰ هزار دلار برای درمان با روش IUI، داروها و مکملها هزینه کردند و سپس به سراغ IVF رفتند؛ روشی که با کمک مالی والدین Weaver امکان ادامه آن فراهم شد.
با وجود اینکه یک دوره درمان IVF برای این زوج تحت پوشش برنامه عمومی قرار گرفت، مجموع هزینههای درمان ناباروری، از جمله درمانهای طبیعی و طب سوزنی، به حدود ۵۰ هزار دلار رسید. Weaver که بهصورت آزاد در حوزه روابط عمومی کار میکند، برای حضور در جلسات درمانی و طی کردن مسیر یکساعته تا کلینیک، تعداد مشتریان خود را نیز کاهش داد.
او میگوید: «از نظر مالی، تمام زندگی ما درگیر این شده بود که فقط میخواستیم بچهدار شویم.»
درمان ناباروری میتواند دهها هزار دلار هزینه داشته باشد
بر اساس اعلام سازمان جهانی بهداشت، از هر شش نفر در جهان، یک نفر در طول زندگی خود با ناباروری مواجه میشود.
خانم Jackie Hanson، مدیرعامل و یکی از بنیانگذاران پلتفرم سلامت دیجیتال Sprout Family، میگوید هزینه درمانهای ناباروری بسته به شرایط افراد میتواند از ۵ هزار دلار تا ۲۰ هزار دلار و حتی بیشتر باشد.
در انتاریو، بیماران واجد شرایط میتوانند از یک دوره IVF با بودجه عمومی استفاده کنند. با این حال، این پوشش به معنای رایگان بودن تمام مراحل درمان نیست.
هزینه داروها بهتنهایی ممکن است بین ۴ هزار تا ۶ هزار دلار باشد. هزینههای نگهداری نمونهها و آزمایشهای ژنتیکی نیز میتواند به مخارج اضافه شود.
درمانهای IVF که بهصورت خصوصی تأمین مالی میشوند، ممکن است برای هر دوره بین ۲۰ هزار تا ۲۵ هزار دلار هزینه داشته باشند.
خانم Hanson میگوید بسیاری از افراد تمایل به داشتن فرزند دارند، اما احساس میکنند ابتدا باید به سطح مشخصی از ثبات مالی برسند. به همین دلیل، بعضی از آنها تصمیم میگیرند بچهدار شدن را به تعویق بیندازند؛ تصمیمی که ممکن است در آینده نیاز به درمان ناباروری را افزایش دهد.
او همچنین به افزایش استفاده از خدمات درمان ناباروری در میان افرادی که بهتنهایی تصمیم به والد شدن میگیرند و زوجهای LGBTQ2S+ اشاره میکند.
به گفته Hanson، از نظر مالی میتوان دلایل منطقی زیادی برای به تعویق انداختن بچهدار شدن داشت، اما باروری لزوما منتظر نمیماند تا افراد از نظر اقتصادی احساس آمادگی کنند.
بزرگترین فشار مالی والدین، کاهش درآمد در دوران مرخصی است
آقای Chris Salmans، مشاور مالی در Sun Life، میگوید بزرگترین نگرانی مالی والدین تازهکار معمولا هزینه وسایل نوزاد نیست، بلکه کاهش درآمد در دوران مرخصی زایمان و والدین است.
برای مثال، فردی با درآمد سالانه ۸۰ هزار دلار که از مرخصی زایمان و والدین استفاده میکند، واجد شرایط دریافت حداکثر مزایای بیمه بیکاری کانادا EI است و از کارفرمای خود کمکهزینه تکمیلی دریافت نمیکند، ممکن است با کاهش قابلتوجه درآمد روبهرو شود.
در چنین شرایطی، درآمد هفتگی این فرد پیش از کسر مالیات، از حدود یک هزار و ۵۴۰ دلار به حدود ۷۲۹ دلار در هفته کاهش مییابد.
این یعنی خانواده در هر هفته حدود ۸۱۰ دلار از درآمد پیش از مالیات خود را از دست میدهد؛ رقمی که در طول چند ماه مرخصی میتواند به یک فشار مالی جدی تبدیل شود.
آقای Salmans توصیه میکند خانوادهها در محاسبات خود، کمکهای دولتی مانند کمکهزینه کودک کانادا را نیز در نظر بگیرند.
این کمکهزینه که برای خانوادههای واجد شرایط در نظر گرفته شده، از ماه دوم پس از تولد نوزاد آغاز میشود.
برای نمونه، خانوادهای با یک فرزند و درآمد خالص تعدیلشده ۸۰ هزار دلار ممکن است ماهانه حدود ۴۳۶ دلار کمکهزینه معاف از مالیات دریافت کند. البته مبلغ واقعی بسته به درآمد و شرایط خانوادگی متفاوت است.
مرخصی طولانیمدت میتواند بر درآمد و بازنشستگی زنان تأثیر بگذارد
خانم Janine Rogan، حسابدار رسمی و بنیانگذار Wealth Building Academy و نویسنده کتاب The Pink Tax، میگوید زنان باید علاوه بر هزینههای کوتاهمدت، پیامدهای مالی بلندمدت مرخصی پس از تولد فرزند را نیز در نظر بگیرند.
به گفته او، یک سال تا ۱۸ ماه دوری از محیط کار ممکن است بر فرصتهای شغلی، امکان ارتقای شغلی و میزان پسانداز بازنشستگی تأثیر بگذارد.
این موضوع بهویژه زمانی اهمیت پیدا میکند که یکی از والدین برای مدت طولانیتری از کار فاصله بگیرد یا پس از تولد فرزند نتواند به شرایط کاری قبلی خود بازگردد.
مهدکودک؛ دومین هزینه بزرگ خانواده پس از تولد فرزند
پس از کاهش درآمد در دوران مرخصی، هزینه نگهداری از کودک معمولا دومین فشار مالی بزرگ برای خانوادههاست.
اگرچه در کانادا مهدکودکهای یارانهای وجود دارند، اما فهرستهای انتظار برای دسترسی به این مراکز ممکن است طولانی باشد.
در نتیجه، برخی خانوادهها ناچار میشوند برای نگهداری از فرزند خود از گزینههای گرانتر استفاده کنند؛ هزینهای که ممکن است به ۲ هزار دلار در ماه یا بیشتر برسد.
خانم Rogan میگوید این مبلغ برای بسیاری از خانوادهها میتواند به اندازه قسط ماهانه وام مسکن باشد و فشار مالی قابلتوجهی ایجاد کند.
هزینه بالای مهدکودک حتی ممکن است برنامه بازگشت والدین به محیط کار را نیز تغییر دهد. برای برخی خانوادهها، هزینه نگهداری از کودک بهاندازهای بالاست که بازگشت به کار از نظر اقتصادی چندان مقرونبهصرفه به نظر نمیرسد.
برای بچهدار شدن چقدر باید پسانداز داشته باشید؟
کارشناسان مالی تأکید میکنند که نمیتوان یک رقم مشخص را بهعنوان میزان پسانداز لازم برای همه خانوادهها تعیین کرد.
آقای Salmans میگوید شرایط مالی، درآمد، هزینههای زندگی و وضعیت شغلی هر خانواده متفاوت است. با این حال، تهیه یک بودجه واقعبینانه پیش از تولد نوزاد میتواند به والدین کمک کند با آمادگی و اطمینان بیشتری وارد این مرحله از زندگی شوند.
خانم Rogan نیز توصیه میکند خانوادهها یک صندوق اضطراری داشته باشند که بتواند هزینههای زندگی آنها را برای سه تا شش ماه پوشش دهد.
او همچنین پیشنهاد میکند والدین برای سه تا چهار ماه نخست زندگی نوزاد، دستکم ماهانه ۵۰۰ دلار برای هزینههای پیشبینینشده کنار بگذارند.
این مبلغ شامل هزینه شیرخشک نمیشود؛ هزینهای که برای خانوادههایی که امکان شیردهی ندارند، میتواند بسیار بالا باشد.
بر اساس گزارشی که Ottawa Public Health در اواخر سال ۲۰۲۵ منتشر کرده، میانگین هزینه شیرخشک حدود ۱۸۹ دلار در ماه است.
هزینههای کوچک نوزاد چگونه به یک رقم بزرگ تبدیل میشوند؟
خانم Weaver و همسرش در ژانویه ۲۰۲۵ صاحب یک پسر شدند. او تخمین میزند که هزینههای مربوط به نوزادشان بهطور متوسط ماهانه حدود ۶۰۰ دلار بوده است.
از آنجا که Weaver نتوانست به فرزندش شیر بدهد، این هزینه شامل شیرخشک نیز میشد. آنها در سه ماه نخست از گزینههای گرانتری مانند شیرخشک غلیظ و شیر آماده مصرف استفاده کردند.
او میگوید پیش از تولد فرزندش تصور میکرد وسایل بزرگی مانند کالسکه و مانیتور نوزاد بیشترین هزینه را خواهند داشت، اما در عمل این هزینههای کوچک بودند که بهتدریج جمع شدند.
این زوج بسیاری از وسایل را از خانواده و دوستان بهصورت دستدوم دریافت کرده بودند، اما با این حال، خرید لباسهای مخصوص خواب نوزاد که فرزندشان مرتب از آنها استفاده میکرد، در چند ماه نخست چند صد دلار هزینه داشت.
آنها همچنین مجبور شدند چندین نوع شیشه شیر و سرشیشه را امتحان کنند تا گزینهای مناسب برای تغذیه فرزندشان پیدا کنند. حالا که پسرشان بزرگتر شده، همین تجربه را برای انتخاب لیوانهای مخصوص کودک تکرار میکنند.
توصیه نهایی: برای هزینههای غیرمنتظره آماده باشید
خانم Weaver میگوید هرگز به دوستانش نمیگوید که برای بچهدار شدن باید از نظر مالی چقدر توانمند باشند، زیرا شرایط اقتصادی هر خانواده متفاوت است.
اما اگر بخواهد یک توصیه به والدین آینده داشته باشد، آن توصیه ساده است: «برای اتفاقات غیرمنتظره برنامهریزی کنید.»
این توصیه بهویژه برای خانوادههایی که در کانادا زندگی میکنند اهمیت دارد؛ زیرا هزینه بچهدار شدن تنها به خرید وسایل اولیه محدود نمیشود و کاهش درآمد، هزینه درمان، مهدکودک و مخارج روزمره میتواند تصویر مالی خانواده را بهطور جدی تغییر دهد.









