آنچه در ایران میگذرد میتواند چهره خاورمیانه را تغییر دهد؛ مقاله امروز روزنامه National Post کانادا
آنچه امروز در ایران میگذرد، صرفاً یک موج اعتراضی داخلی نیست؛ به نوشته روزنامه National Post کانادا، این تحولات میتواند چهره خاورمیانه را تغییر دهد. این مقاله به قلم Avi Abraham Benlolo تاکید میکند که ادامه اعتراضات سراسری، با وجود سرکوب شدید و کشتهشدن بیش از ۳۰ نفر، نشانهای از رسیدن جامعه ایران به نقطهای تعیینکننده است.
نویسنده با اشاره به ادامه حضور معترضان در خیابانها، این پرسش را مطرح میکند: چرا این اعتراضات، برخلاف دورههای پیشین، متوقف نشدهاند؟ آیا انباشت نارضایتیهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی، اینبار شرایط را متفاوت کرده است؟
مقاله به افزایش چشمگیر اعدامها در ایران در سال ۲۰۲۵، حدود ۱۵۰۰ مورد، اشاره میکند و آن را نشانهای از ترس و شکنندگی حکومت میداند. آیا تشدید سرکوب میتواند مانع تغییر شود یا برعکس، به تسریع آن منجر خواهد شد؟
در بخش دیگری، نویسنده به پیامدهای منطقهای این تحولات میپردازد و مینویسد تضعیف جمهوری اسلامی میتواند موازنه قدرت در خاورمیانه را تغییر دهد؛ بهویژه پس از جنگ ۱۲ روزه اخیر میان ایران و اسرائیل که ضعف ساختاری تهران را آشکار کرد. اگر در ایران خلأ قدرت ایجاد شود، چه نیرویی آینده کشور را شکل خواهد داد و این تغییر چه تاثیری بر روابط منطقهای خواهد داشت؟
برای خواندن جزئیات کامل این تحلیل و پاسخ به این پرسشها، این گزارش را بخوانید.
روزنامه National Post کانادا امروز در مقالهای به تحولات اخیر ایران پرداخته و بررسی کرده است که ادامه اعتراضات سراسری و واکنش حکومت چه پیامدهایی میتواند برای آینده ایران و معادلات خاورمیانه داشته باشد.
این مقاله توسط Avi Abraham Benlolo، رئیس و مدیرعامل Abraham Global Peace Initiative، نوشته شده که سالهاست در حوزه مسائل خاورمیانه، امنیت، یهودستیزی و روابط بینالملل فعالیت دارد و دیدگاههای او بهطور منظم در رسانههای کانادایی منتشر میشود.
در بخشهایی از این مقاله، نویسنده با اشاره به نزدیک به دو هفته اعتراضات پیدرپی در ایران مینویسد که با وجود کشتهشدن بیش از ۳۰ نفر، حضور معترضان در خیابانها نهتنها متوقف نشده، بلکه با شدت و انسجام بیشتری ادامه دارد. به گفته او، این سطح از تداوم و گستردگی اعتراضات نشانهای است از اینکه جامعه ایران به نقطهای رسیده که دیگر حاضر به پذیرش وضعیت موجود نیست.
در ادامه، مقاله به نقل از مسیح علینژاد تاکید میکند که با وجود گلوله، گاز اشکآور و سرکوب خشن، اعتراضات در شهرهای مختلف ایران ادامه دارد و پیام روشنی به جهان ارسال میکند: بخش بزرگی از مردم ایران این حکومت را رد میکنند و خواهان پایان آن هستند.
اعتراضاتی که اینبار متفاوت به نظر میرسند
نویسنده یادآوری میکند که ایران پس از انقلاب ۱۹۷۹ بارها شاهد اعتراضات گسترده بوده است؛ از جمله اعتراضات سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ که پس از جانباختن مهسا امینی شکل گرفت و با شعار «زن، زندگی، آزادی» شناخته شد. اما به باور نویسنده، شرایط کنونی متفاوت است و لایههای انباشته نارضایتی اقتصادی، سیاسی و اجتماعی اکنون به نقطه انفجار رسیدهاند.
نشانههای ترس حکومت؛ از اعدامها تا تهدید معترضان
در بخش دیگری از مقاله آمده است که افزایش شمار اعدامها در ایران در سال ۲۰۲۵ به حدود ۱۵۰۰ نفر، نشانهای از ترس و شکنندگی حکومتی است که در آستانه فروپاشی قرار دارد. همزمان، هشدارهای مقامهای ارشد قضایی و سیاسی، از جمله تهدید به «عدم مماشات» با معترضان و مواضع آیتالله خامنهای مبنی بر عقبنشینی نکردن در برابر «دشمن»، نشاندهنده تشدید فضای امنیتی است.
این مقاله تاکید میکند که جمهوری اسلامی بهجای پذیرش شکستهای اقتصادی، نظامی و اجتماعی، اعتراضات را به نقش اسرائیل و ایالات متحده نسبت میدهد؛ رویکردی که به باور نویسنده، بخشی از تلاش حکومت برای حفظ قدرت در شرایطی بحرانی است.
چرا آینده ایران میتواند معادلات خاورمیانه را تغییر دهد؟
نویسنده سپس به پیامدهای منطقهای این تحولات میپردازد و مینویسد که تضعیف جمهوری اسلامی، میتواند موازنه قدرت در خاورمیانه را تغییر دهد. به گفته او، جنگ ۱۲ روزه اخیر میان اسرائیل و ایران، ضعف ساختاری جمهوری اسلامی را آشکار کرد و نشان داد که نقش ایران بهعنوان بازیگر تعیینکننده منطقهای بیش از آنچه تصور میشد، شکننده است.
در ادامه، مقاله این پرسش را مطرح میکند که در صورت ایجاد خلأ قدرت در ایران، چه نیرویی میتواند آینده کشور را رقم بزند. نویسنده از رضا پهلوی، فرزند محمدرضا پهلوی آخرین شاه ایران پیش از پیروزی انقلاب سال ۵۷، نام میبرد و به نقل از او مینویسد که اعتراضات کنونی از نظر گستردگی، با حضور میلیونها نفر در بیش از ۱۰۰ شهر، بیسابقه است و ایران در یک لحظه تاریخی قرار دارد.
مقاله در پایان تاکید میکند که آنچه در ادامه در ایران رخ میدهد، میتواند چهره خاورمیانه را دگرگون کند؛ چرا که تغییر حکومت در ایران، به گفته نویسنده، این ظرفیت را دارد که مسیر منطقه را از تقابل و حمایت از گروههای شبهنظامی، به سمت کاهش تنش و روابط متفاوت با اسرائیل و آمریکا سوق دهد.
نویسنده ابراز امیدواری میکند که در صورت تغییر حکومت، مسیر آینده ایران به سمت صلح با اسرائیل و آمریکا و همکاریهای بینالمللی سوق پیدا کند.
