خانم Shannon Gormley روزنامهنگاری که در زمینه روابط بینالملل فعالیت میکند، امروز در مقالهای در روزنامه Toronto Star در یادداشتی هشدار میدهد که برخی در غرب، هنگام فکر کردن به آینده ایران، بیش از هر چیز از یک پرسش میترسند: «اگر حکومت فعلی برود و چیزی بدتر جای آن را بگیرد چه؟»
به باور او، این در حالیست که در داخل ایران بسیاری از مردم این کشور به این نتیجه رسیدهاند که زندگی نمیتواند بدتر از وضعیت فعلی باشد و حاضرند برای تغییر، جان خود را به خطر بیندازند.
او یادآوری میکند که پیش از ترس از آینده، باید به کارنامه حکومت کنونی نگاه کرد؛ حکومتی که به گفته منابع مختلف، در جریان اعتراضات اخیر، بین ۲ هزار تا ۲۰ هزار شهروند غیرمسلح ایرانی را کشته، دهها هزار معترض را زندانی کرده و فقط در سال گذشته بیش از یک هزار نفر را با اتهامهایی مانند «محاربه» و «افساد فیالارض» اعدام کرده است.
نویسنده تاکید میکند جمهوری اسلامی فقط برای مردم ایران خطر نداشته، بلکه در بیش از یک دهه گذشته برای جهان و حتی کانادا نیز پیامدهای جدی داشته است.
در سوریه، ایران از نیروی قدس سپاه پاسداران و گروه حزبالله برای حمایت از بشار اسد و در یمن از حوثیها حمایت کرده و میکند.
در غزه، جمهوری اسلامی از حماس حمایت کرده؛ گروهی که در حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ کودکان را به آتش کشید، زنان را ربود و گروگان گرفت.
نویسنده همچنین به نقش ایران در ارسال پهپادهای انتحاری به روسیه برای جنگ با اوکراین، فعالیتهای امنیتی در ونزوئلا و تلاش برای تهدید و ارعاب کامیونیتی ایرانیان در کانادا اشاره میکند؛ از تهدید خانواده فعالان تا توطئه برای ترور سیاستمداران.
پرسش پایانی نویسنده اما این است: با همه اینها اگر قرار است جهان به سرنگونی حکومت ایران کمک کند، آیا این کمک باید از جایی مثل دولت فعلی آمریکا و دونالد ترامپ بیاید یا راه بهتری وجود دارد؟
