برای بسیاری از دانشجویان بینالمللی، آمدن به کانادا یعنی شروع یک زندگی تازه؛ ترکیبی از امید، تلاش و رویاهای بزرگ. برای Kartik Vasudev اما این مسیر فقط سه ماه طول کشید.
او ۲۱ ساله بود. از هند آمده بود تا آیندهاش را بسازد. پدرش از او پرسیده بود چرا استرالیا را انتخاب نمیکنی؟ پاسخ ساده بود: «کانادا، کشور رویاهای من است.»
اما این رویا، پیش از آنکه حتی شکل بگیرد، در خیابانهای تورنتو پایان یافت.
تنها سه ماه پس از ورود به کانادا، در ۷ اپریل ۲۰۲۲، Kartik در نزدیکی ایستگاه Sherbourne subway، در حالی که با Google Maps مسیر کار پارهوقتش را پیدا میکرد، هدف گلوله مردی قرار گرفت که هیچ ارتباطی با او نداشت. یک قتل کاملاً تصادفی، در روشنای روز.
دو روز بعد، همان فرد، مرد دیگری به نام Elijah Mahepath، که ۲۵ سال داشت، را نیز در همان محدوده به ضرب گلوله کشت؛ مردی که از ترینیداد و توباگو به کانادا آمده بود، فوقلیسانس آموزش از دانشگاه تورنتو داشت و رویای کشیش شدن را در سر میپروراند.
این دو قتل، که تصاویر آنها در دوربینهای شهری ثبت شده، بهدلیل تصادفی بودن و وقوع در فضای عمومی، موجی از ترس در شهر ایجاد کرد؛ این حس که «میتواند نفر بعدی هر کسی باشد.»
بعدا مرد ۴۳ سالهای به نام Richard Edwin دستگیر شد که دیروز دادگاه او به پایان رسید و قاضی حکم او را صادر کرد؛ حبس ابد بدون امکان آزادی مشروط تا ۲۵ سال.
در این حکم قاضی Jane Kelly تأکید کرده که این جنایتها «عمدی، حسابشده و سازمانیافته» بوده و ادعای بیماری روانی برای عدم مسئولیت کیفری را رد کرد.
اما در این میان، آنچه بیش از همه در دادگاه طنین داشت، صدای خانواده Kartik بود؛ صدای مهاجرانی که با همه تنگناهای مالی، فرزندشان را برای آیندهای بهتر به کانادا فرستاده بودند.
مادرش گفت: «ما پسرمان را با هزار زحمت فرستادیم، اما حتی یک رویایش هم محقق نشد.»
پدرش از لبخند پسرش گفت. از پسری که میخواست در حوزه دیجیتال مارکتینگ کار کند و خانوادهاش را حمایت کند.
و مادر، با صدایی لرزان پرسید: «پسر من چه کرده بود؟ چرا باید کشته میشد؟»
برادر کوچکترش هم از شبهای بیخوابی و غمی گفت که تمام نمیشود.
در پایان جلسه، دو خانواده، با پیشینههای متفاوت، در آغوش هم فرو رفتند؛ در سوگی مشترک. آنها گفتند عدالت اجرا شده، اما چیزی از دست رفته که هیچگاه بازنمیگردد.
