برای بسیاری از مهاجران، خریدن نخستین خانه در کانادا فقط یک معامله ملکی نیست؛ لحظهای است که احساس میکنند بالاخره در کشور جدید خود ریشه دواندهاند.
حالا یک گزارش تازه از Statistics Canada نشان میدهد که مهاجران تازهوارد در کانادا بیش از گذشته و سریعتر از قبل به این نقطه میرسند.
بررسی تازه این نهاد آماری نشان میدهد که در فاصله سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱، سهم مهاجرانی که در پنج سال نخست پس از دریافت اقامت دائم PR صاحب خانه شدهاند، به شکل چشمگیری افزایش یافته است؛ تا جایی که در برخی استانها فاصله آنها با خود کاناداییها به کمترین میزان در سالهای اخیر رسیده است.
در انتاریو، بیش از ۴۰ درصد مهاجران در سال پنجم پس از دریافت اقامت دائم صاحب خانه بودهاند؛ رقمی که در سال ۲۰۱۸ حدود ۳۶ درصد بود.
در بریتیش کلمبیا نیز این نرخ از ۳۳ درصد به نزدیک ۳۸ درصد رسید. اما بیشترین جهش در نوا اسکوشیا رخ داد؛ جایی که نرخ خانهدار شدن مهاجران تازهوارد از حدود ۳۵ درصد به بیش از ۴۸ درصد افزایش یافته است؛ چیزی در حدود نیمی از مهاجران تازهوارد.
نکته جالب اینجاست که این اتفاق در دورانی رخ داده که خانهدار شدن برای بسیاری از کاناداییهای متولد کشور دشوارتر شده بود و نرخ مالکیت خانه در میان آنها اندکی کاهش پیدا کرد.
اما مهاجران چگونه توانستند در همین سالها سریعتر وارد بازار مسکن شوند؟
گزارش Statistics Canada میگوید درآمد مهاجران در این دوره با سرعت بیشتری رشد کرده است. برای مثال، درآمد متوسط خانوارهای مهاجر در انتاریو طی تنها سه سال، ۱۴ هزار دلار افزایش یافت و از ۶۱ هزار دلار به ۷۵ هزار دلار رسید. همزمان، نرخهای بهره پایین در دوران همهگیری کرونا نیز فرصت مناسبی برای خرید خانه فراهم کرد.
البته این موفقیت بدون هزینه نبوده است. بسیاری از مهاجران برای رسیدن به رویای خانهدار شدن، وامهای بزرگتری گرفتهاند و پسانداز بازنشستگی خود را به تعویق انداختهاند. به بیان دیگر، آنها ترجیح دادهاند زودتر صاحب خانه شوند و بخش بیشتری از منابع مالی خود را به بازار مسکن اختصاص دهند.
این گزارش تصویر متفاوتی از مسیر مهاجرت در کانادا ارائه میدهد؛ تصویری که نشان میدهد برای بسیاری از تازهواردها، خانهدار شدن دیگر هدفی برای ده یا پانزده سال آینده نیست، بلکه به دستاوردی تبدیل شده که در همان سالهای نخست زندگی در کانادا به آن میرسند.
