پدرام ناصح پدرام ناصح
اخبار

از ایران باستان تا اوکویل انتاریو؛ آتش زرتشتیان پس از ۲۴ سال در کانادا هم روشن شد

نزدیک به ۱۰۰۰ نفر برای افتتاح Atashkadeh در Oakville گرد هم آمدند؛ مرکزی که قرار است خانه‌ای برای عبادت، آموزش و حفظ میراث زرتشتیان در نسل‌های آینده باشد

در اوکویل Oakville، در غرب تورنتو، اتفاقی تاریخی برای جامعه زرتشتی کانادا رقم خورده است؛ «آتشکده» Atashkadeh متعلق به بنیاد جامعه زرتشتیان انتاریو OZCF پس از بیش از ۲۴ سال تلاش، برنامه‌ریزی و ساخت افتتاح شده است. در مراسم افتتاح این مرکز نزدیک به ۱۰۰۰ نفر حضور داشتند؛ مرکزی که قرار است فقط یک محل عبادت نباشد، بلکه به فضایی برای گردهمایی، آموزش کودکان و حفظ فرهنگ و میراث زرتشتی تبدیل شود.

اما افتتاح «آتشکده» Atashkadeh پایان این مسیر نیست. پس از Muktad، مراسم تقدیس آتشکده آغاز می‌شود و قرار است در ۵ سپتامبر به پایان برسد؛ مرحله‌ای مهم که جایگاه و کارکرد مذهبی این مرکز را برای جامعه زرتشتی تثبیت خواهد کرد.

اهمیت این اتفاق نیز فراتر از یک مراسم مذهبی است. حدود ۵ هزار زرتشتی در شعاع ۶۰ کیلومتری تورنتوی بزرگ GTA زندگی می‌کنند و این منطقه بزرگ‌ترین جامعه زرتشتی آمریکای شمالی را در خود جای داده است. به همین دلیل، داستان «آتشکده» Atashkadeh را می‌توان داستان تلاش یک جامعه مهاجر برای حفظ هویت، فرهنگ و میراث خود و انتقال آن به نسل‌های آینده در کانادا دانست.

خانه‌ای برای حدود ۵ هزار زرتشتی در تورنتوی بزرگ GTA

بر اساس اطلاعات OZCF، منطقه تورنتوی بزرگ GTA در شعاع ۶۰ کیلومتری خود حدود ۵ هزار زرتشتی را در خود جای داده و بزرگ‌ترین جامعه زرتشتی در آمریکای شمالی در همین منطقه زندگی می‌کند.

«آتشکده» Atashkadeh در زمینی به مساحت ۱۰ اِکر متعلق به OZCF و در نشانی شماره ۱۱۸۷ در خیابان Burnhamthorpe Road East در اوکویل ساخته شده است. هدف آن فقط فراهم کردن محلی برای عبادت نیست؛ بلکه قرار است فضایی برای گردهمایی، آموزش کودکان، برگزاری مراسم و حفظ فرهنگ و میراث زرتشتی باشد.

در مراسم افتتاح، ۲۸ موبد از انتاریو و دیگر نقاط آمریکای شمالی حضور داشتند و با دعا و روشن کردن آتش، آغاز رسمی فعالیت این مرکز را رقم زدند.

در این مراسم مایکل پارسا، وزیر امور کودکان، جامعه و خدمات اجتماعی انتاریو هم حضور داشت و سخنرانی کرد.

آتش زرتشتیان پس از ۲۴ سال در کانادا هم روشن شد

 

۲۴ سال تلاش برای ساخت یک نهاد ماندگار

Rumi Jassawala، رئیس جدید OZCF، این مراسم را نتیجه بیش از ۲۴ سال تلاش، فعالیت داوطلبانه، حمایت مالی و کار اعضای جامعه دانست.

Phil Sidhwa، رئیس Place of Worship Advisory Committee نیز گفت مسیر ساخت این مجموعه ۱۳ سال به طول انجامیده و شامل برنامه‌ریزی، دریافت مجوزها، مطالعات، fundraising و ساخت بوده است.

در این مسیر، تنها کمک‌های مالی بزرگ تعیین‌کننده نبود. ده‌ها و صدها داوطلب در کارهایی از fundraising و امور IT گرفته تا پارکینگ، چیدمان صندلی‌ها، گل‌آرایی و آماده‌سازی مراسم مشارکت کردند؛ تصویری از اینکه یک جامعه کوچک چگونه می‌تواند طی سال‌ها یک نهاد ماندگار بسازد.

 

آتش زرتشتیان پس از ۲۴ سال در کانادا هم روشن شد

این فقط یک آتشکده نیست؛ چشم‌اندازی است برای آینده

OZCF برای این زمین، چشم‌اندازی بسیار بزرگ‌تر از یک محل عبادت دارد. در برنامه‌های آینده، توسعه مرکز فرهنگی، کتابخانه، موزه، مرکز آموزشی، مجموعه اقامتی برای سالمندان، امکانات تفریحی، فضای سبز و حتی استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر پیش‌بینی شده است.

مرحله نخست «آتشکده» شامل Atash Dadgah, Yasnagah و Bareshnum facilities است و در مراحل بعدی، OZCF قصد دارد Atash-e-Adaran را نیز در این مجموعه مستقر کند و یک موبد تمام‌وقت برای نگهداری آن داشته باشد.

 

از میراث ایران باستان تا نسل‌های آینده در کانادا

دین زرتشتی یکی از کهن‌ترین ادیان جهان است و ریشه آن به ایران باستان بازمی‌گردد. خود OZCF نیز در معرفی این آیین، آن را دینی می‌داند که حدود ۳۵۰۰ سال پیش در ایران باستان شکل گرفته است.

اهمیت «آتشکده» برای جامعه زرتشتی در همین نقطه روشن می‌شود: ساختن یک مکان مذهبی در کانادا، تنها ساختن یک ساختمان نیست؛ تلاشی است برای اینکه کودکان و نسل‌های بعدی بدانند از کجا آمده‌اند و چه میراثی را با خود به کانادا آورده‌اند.

در مراسم افتتاح نیز این موضوع بارها مورد تأکید قرار گرفت. Ervad Kayomarz Y. Sidhwa، رئیس فدراسیون انجمن‌های زرتشتیان در آمریکای شمالی FEZANA، «آتشکده» را مکانی برای یادگیری هویت کودکان، آرامش سالمندان و گردهمایی نسل‌های آینده توصیف کرد.

شاید مهم‌ترین پیام این پروژه همین باشد: میراث فرهنگی زمانی زنده می‌ماند که از خاطره و روایت، به نهاد و فضای واقعی برای زندگی نسل بعد تبدیل شود.

برای جامعه ایرانی کانادا نیز داستان اوکویل می‌تواند نمونه‌ای قابل توجه از همین مسیر باشد؛ اینکه چگونه یک جامعه مهاجر، با اتکا به داوطلبان، کمک‌های مردمی و فعالیت مستمر، می‌تواند میراثی چند هزار ساله را در کشور جدید به نسل‌های بعد منتقل کند.

برای دیدن تصاویر بیشتر روی عکس کلیک کنید

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا