چالشهای ارث در کانادا؛ وقتی والدین حتی از داخل گور هم برای بازماندگان خود تعیین تکلیف میکنند

ارثی که قرار است زندگی فرزندان را بهتر کند، گاهی به ابزاری برای کنترل آنها تبدیل میشود؛ از تعیین اینکه کجا درس بخوانند و چه خانهای بخرند، تا اینکه پولشان را برای چه چیزی خرج کنند.
با انتقال حجم عظیمی از ثروت نسل Baby Boomer، متولدین حدود ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۴، به فرزندانشان در کانادا، کارشناسان هشدار میدهند شرط و شروط بیش از حد برای ارث میتواند به اختلاف خانوادگی و حتی آسیب به توانایی نسل بعد برای مدیریت پول منجر شود.
برآوردها نشان میدهد بین سالهای ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶، حدود یک تریلیون دلار ثروت از نسل Baby Boomer در کانادا به فرزندانشان منتقل میشود.
این پول برای بسیاری از جوانان میتواند فرصت خرید خانه، سرمایهگذاری یا شروع یک زندگی مستقل باشد؛ اما گاهی دریافت آن با محدودیتهایی همراه است که آزادی تصمیمگیری وارث را از بین میبرد.
برخی والدین شرط میگذارند فرزندشان فقط در دانشگاه مشخصی تحصیل کند، رشته خاصی را انتخاب کند، خانه یا حتی خودرویی با مشخصات موردنظر آنها بخرد یا پول را در مسیرهایی که خودشان تأیید میکنند، خرج کند. حتی ممکن است شرط بگذارند پول ارث برای کمک مالی به حزب سیاسی مورد مخالفت آنها استفاده نشود.
مشاوران مالی میگویند این کنترلها گاهی از نگرانی والدین درباره آینده فرزندانشان ناشی میشود؛ آنها تصور میکنند تجربه زندگی و بحرانهای اقتصادی که آنها از سر گذراندهاند، باعث شده تا آنها بهتر از نسل جوان بدانند چگونه باید پول را مدیریت کرد.
اما گاهی انگیزه این است که چون این ثروت را آنها به دست آوردهاند، پس فرزندان باید دقیقاً مطابق خواسته آنها از آن استفاده کنند.
در خانوادههای ثروتمند، ممکن است پول از طریق Trust به فرزندان برسد؛ ساختاری که در آن چند نفر بهعنوان Trustee اختیار زیادی درباره زمان و نحوه پرداخت پول دارند. برخی محدودیتها حتی تا ۷۰سالگی وارث یا تمام عمر او ادامه پیدا میکند.
با این حال، در بعضی شرایط وارث میتواند برای تغییر محدودیتها به دادگاه مراجعه کند.
کارشناسان اختصاص پول به تحصیل، درمان یا تعیین سقف برداشت سالانه برای حفظ ثروت را منطقی میدانند، اما هشدار میدهند کنترل بیش از حد میتواند به اختلاف خانوادگی و محدود شدن استقلال نسل بعد منجر شود.









