افزایش طلاق خاموش در کانادا؛ زن و شوهرهایی که زیر یک سقف زندگی می‌کنند اما احساسی به هم ندارند

پدیده‌ای به نام «طلاق خاموش» به‌تدریج در میان زوج‌های کانادایی پررنگ‌تر شده است؛ وضعیتی که در آن زن و شوهر زیر یک سقف زندگی می‌کنند، فرزندان را بزرگ می‌کنند و هزینه‌ها را مشترک می‌پردازند، اما از نظر احساسی سال‌هاست از هم جدا شده‌اند.

به گفته متخصصان، این نوع جدایی در آمارهای رسمی ثبت نمی‌شود، اما در اتاق‌های مشاوره و دفاتر وکلا به‌وضوح دیده می‌شود.

آقای Andrew Sofin، رییس Canadian Association for Couple and Family Therapy می‌گوید طلاق خاموش شکل جدیدی از همان «ماندن به خاطر بچه‌ها» است.

او توضیح می‌دهد بسیاری از زوج‌ها بدون صمیمیت، علاقه یا اهداف مشترک، به زندگی ادامه می‌دهند و معمولا زمانی که کوچک‌ترین فرزند خانه را ترک می‌کند، این وضعیت به پایان می‌رسد.

داده‌های اداره آمار کانادا نشان می‌دهد تعداد طلاق‌های ثبت‌شده در سال ۲۰۲۰ به حدود ۴۲ هزار مورد رسید که پایین‌ترین رقم از سال ۱۹۷۳ بوده است.

با این حال، کارشناسان تاکید می‌کنند کاهش آمار طلاق لزوما به معنای ثبات بیشتر روابط نیست، چون بسیاری از جدایی‌ها در میان زوج‌های common-law اصلا در این آمارها نمی‌آید یا افراد به دلیل اختلاف‌های مالی و فرزندپروری، طلاق رسمی را به تعویق می‌اندازند.

آقای Ron Shulman، وکیل خانواده در Shulman & Partners LLP، می‌گوید میزان مراجعه برای مشاوره‌های حقوقی مرتبط با جدایی در حال افزایش است. به گفته او، سالانه از سپتامبر تا پایان سال، معمولا شاهد رشد ۱۰ تا ۱۵ درصدی این پرونده‌ها هستند؛ رشدی که حالا بیشتر با اختلاف بر سر فروش یا نگه‌داشتن خانه، بازار مسکن ضعیف و هزینه‌های بالای زندگی گره خورده است.

آقای Sofin همچنین تاثیر ماندگار کووید و فشارهای اقتصادی مانند افزایش هزینه‌ها و رکود دستمزدها را از عوامل تشدیدکننده طلاق خاموش می‌داند. او هشدار می‌دهد نشانه‌هایی مثل دوری عاطفی، کاهش صمیمیت و تمایل نداشتن به گذراندن وقت با شریک زندگی را نباید نادیده گرفت.

در نهایت، کارشناسان توصیه می‌کنند زوج‌ها قبل از رسیدن به بحران، از مشاوره تخصصی کمک بگیرند و پیش از هر تصمیم حقوقی، شناخت درستی از پیامدهای مالی و قانونی داشته باشند. طلاق خاموش شاید در آمارها دیده نشود، اما به گفته متخصصان، نادیده گرفتن آن می‌تواند هزینه‌های سنگینی داشته باشد.