آقای علی احساسی ! برنامه شما برای پس از پیروزی چیست؟
بخش دوم گفتگوی آتش با علی احساسی کاندیدای حزب لیبرال از ویلودیل
علی احساسی ۴۵ ساله – متولد ژنو
حزب لیبرال – ویلودیل
دانش‌آموخته اقتصاد و حقوق
حقوقدان بیوگرافی شخصی علی احساسی را از زبان خودش در بخش اول این مصاحبه بخوانید.
چرا علی احساسی حزب لیبرال را برای فعالیت خود انتخاب کرده است؟
من از سال ۱۹۹۰ با حزب لیبرال آشنایی داشتم. جذابیتی که لیبرال‌ها برای من دارند این است که از احزاب موجود کمتر دگم هستند،. به چپ یا به راست تمایل ندارند و از لحاظ فکری میانه‌رو محسوب می‌شوند. به این دلیل است که من از لحاظ فکری بیشتر خودم را به حزب لیبرال نردیک می‌بینم. ضمن اینکه لیبرال‌ها در داشتن برنامه‌های جدید هم بسیار نوآور هستند.
ظاهراالان موقعیت حزب لیبرال نسبت به ۱۰ – ۱۵ سال گذشته بهتر شده است.
من فکر می‌کنم الان همه باید منتظر نوزدهم اکتبر باشیم که ببینیم چه می‌شود.
اما نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که وضعیت لیبرال‌ها مثلا به نسبت ۲۰۱۱ بهتر است.
این نظرسنجی‌ها می‌تواند در عرض این مدتی که باقی مانده عوض شود. حزب لیبرال در انتخابات ۲۰۱۱ هم محبوبیت داشت، ولی در دو هفته آخر به دلایل مختلف مقداری این محبوبیت پایین آمد.
چرا علی احساسیتصمیم گرفت نماینده پارلمان بشود؟
فکر می‌کنم می‌توانم آدم موثری در پارلمان باشم. آشنایی با حقوق و تجربه کار کردن در سطح فدرال و استان انتاریو کمک خیلی بزرگی است. ببینید تمام مسائلی که جزو مهم‌ترین مسائل مردم کاناداست، هم در سطح ایالتی وجود دارد و هم در سطح فدرالی؛ مثل بهداشت عمومی، مهاجرت، هزینه برای زیرساخت و حقوق بازنشستگی. به دلیل اینکه من در هر دو سطح با حکومت کار کرده‌ام، فکر می‌کنم این می‌تواند سرمایه ارزشمندی باشد.
اگر حزب لیبرال بتواند قدرت را دردستبگیرد و دولت تشکیل دهد، فکر می‌کنید چه اتفاقی در کانادا خواهد افتاد؟
شما اگر به سراغ بسیاری از کسانی که وضعیت کانادا را از نزدیک بررسی می‌کنند بروید و از آنها درباره کانادا بپرسید، آنها خواهند گفت که این کشور در ۹ سال گذشته از ارزش‌های خود فاصله گرفته است. به نظر می‌رسد اشتباهات زیادی در تصمیم‌گیری‌های محافظه‌کاران وجود داشته است.
یکی دیگر از مشکلات ما کم توجهی به پژوهش‌هاست. در واقع شرایط به گونه‌ای است که به دلیل کم‌توجهی به رویکرد علمی، نقش کانادا در سطح بین‌المللی به عنوان کشوری که همواره در این زمینه پیش‌گام بوده است کمرنگ شده و کشور از این جهت، با مشکل روبروست.
و فکر می‌کنید اگر حزب لیبرال به قدرت برسد چه تغییری ممکن است در روابط کانادا و ایران به وجود بیاید؟
رویکرد آقای ترودو به روابط بین‌الملل با آقای هارپر خیلی متفاوت است. فکر می‌کنم در زمینه مسائل خارجی باید تجدیدنظرهای زیادی صورت بگیرد که رابطه با ایران هم یکی از این موضوعات است. همین را هم رهبر حزب لیبرال اعلام کرده و گفته که شاید وقت آن رسیده تا رابطه خود را با ایران با جریان بین‌المللی هماهنگ کنیم.
اما فکر می‌کنم لازم است تاکید کنیم که حزب لیبرال همواره به مساله رعایت حقوق بشر اصرار دارد. ما در گذشته در این زمینه با حکومت ایران موافق نبودیم. زیرا آنها مدام قوانین حقوق بشر را زیر پا می‌گذاشتند. مثلا در مورد مرگ زهرا کاظمی این موضوع وجود دارد. حزب لیبرال در این زمینه بسیار مصر است که مسائل حقوق بشری در رابطه با ایران رعایت شود.
شما با جامعه ایرانی کانادا در تماس هستید. تحلیل‌تان از جامعه ایرانی چیست؟ چه نوع نقاط قوت و ضعفی در جامعه ایرانیان می‌بینید؟
مشخصا جامعه ایرانی–کانادایی از چندین دهه گذشته به وجود آمده است. البته بسیاری دیگر از جوامع هم در کانادا همین شرایط را دارند. به نظر من خدمات اجتماعی یکی از نیازهای این جامعه است. ما اگر می‌خواهیم بخشی از بدنه جامعه کانادایی باشیم، باید هر کاری که می‌توانیم برای اشخاصی که نیازمندند انجام دهیم و به آنها خدمات اجتماعی دهیم؛ چه در داخل جامعه ایرانی و چه بیرون از آن.
کاری که من همیشه دوست داشته‌ام در ۲۵ سال گذشته در آن مشارکت داشته باشم، حضور در نهادهای مدنی جامعه ایرانیان بوده است.
شما اگر نماینده شوید چه کمکی می‌توانید به جامعه ایرانی بکنید؟
من فکر می‌کنم با بسیاری از سختی‌ها و مشکلات جامعه ایرانی آشنا هستم و می‌توانم این مشکلات را در سطح فدرال پیگیری کنم. یک نماینده فدرال باید این مشکلات را بشنود و این مشکلات و دغدغه‌ها را به حکومت فدرال منتقل کند. موضوع مهم این است که تا به حال هیچ ایرانی‌ای نماینده پارلمان فدرال کانادا نشده است. من به همکاری با همه نهادهای مدنی اعتقاد دارم. این نهادها ممکن است پیش‌زمینه‌های مختلفی داشته باشند و البته نهادهای اجتماعی ایرانی می‌توانند در راس این نهادها باشند.
نظرتان درباره قانون C-24 چیست. فکر می‌کنید این قانون نیاز به‌اصلاحاتی دارد؟
چیزی که من می‌توانم بگویم این است که از روز اولی که محافظه‌کاران این لایحه را ارائه دادند و تا بعد که تبدیل به قانون C-24 شد، ما در انتاریو شروع به نقد این قانون کردیم. حزب لیبرال هم از همان روز اول با این قانون مخالف بود و برای تصویب نشدن آن تلاش زیادی کرد. ما با این مساله که شهروندی به دو بخش تقسیم شود مخالفیم.
ویلودیل چه قدر جمعیت دارد؟ چه قدر از این افراد می‌توانند رای دهند و چه قدر از آنها ایرانی هستند؟
ویلودیل یکی از بیشترین تنوع جامعه‌ای و فرهنگی را دارد. اگر به پیشینه ساکنان این شهر نگاه کنید می‌بینید آنها متعلق به گوشه‌های مختلفی از دنیا هستند. به نظرم بین ۸ تا ۱۰ درصد مردم این شهر ایرانی باشند. جمعیت ویلودیل هم چیزی حدود ۱۰۰ هزار نفر است.
بیوگرافی شخصی علی احساسی را از زبان خودش در بخش اول این مصاحبه بخوانید.
برای مشاهده وبسایت رسمی آقای علی احساسی بر روی لینک کلیک کنید.
