کانادا با ۹ میلیون دلار ۷۱ پژوهشگر ایرانی را جذب می‌کند؛ رتبه نخست به نسبت جمعیت، اما گرفتار صف بررسی امنیتی

ایرانیان در نخستین مرحله برنامه ۱۳۴ میلیون دلاری کانادا برای جذب استعدادهای پژوهشی جهان، نتیجه‌ای چشمگیر به دست آورده‌اند: از میان ۶۵۹ دانشجوی دکترا و پژوهشگر پست‌دکترا، ۷۱ نفر ایرانی‌اند؛ رتبه سوم از نظر تعداد و رتبه نخست به نسبت جمعیت.

براساس گزارش Toronto Star، دانشجویان دکترا سالانه ۴۰ هزار دلار به مدت سه سال و در مجموع ۱۲۰ هزار دلار دریافت می‌کنند. سهم پژوهشگران پست‌دکترا نیز سالانه ۷۰ هزار دلار به مدت دو سال و در مجموع ۱۴۰ هزار دلار است. برآورد می‌شود ۷۱ ایرانی انتخاب‌شده، روی‌هم حدود ۹ میلیون دلار بودجه مستقیم پژوهشی دریافت کنند. اما کدام دانشگاه‌ها بیشترین سهم را گرفته‌اند؟

این موفقیت یک تناقض مهم هم دارد: تا پایان سال ۲۰۲۴ بیش از ۲۳ هزار ایرانی اجازه تحصیل فعال کانادا داشتند، اما نرخ تایید درخواست ایرانیان در سال ۲۰۲۵ فقط حدود ۲۵ درصد بود، یعنی یک نفر از هر چهار نفر؛ در برابر ۹۴ تا ۹۶ درصد برای فرانسه، امریکا و کره جنوبی. اما

• چرا بسیاری از درخواست‌های ایرانیان رد می‌شود و بررسی‌های امنیتی چه نقشی دارد؟
• آیا کانادا پس از صرف میلیون‌ها دلار برای جذب این پژوهشگران، می‌تواند ویزای آنان را به‌موقع صادر کند؟
• چرا ایرانیان بیش از بسیاری از ملیت‌ها درگیر بررسی‌های امنیتی طولانی می‌شوند؟
• چه راهکاری برای تسریع پرونده پژوهشگران پیشنهاد شده است؟
• سیستم Express Entry چگونه می‌تواند به زیان دارندگان مدرک دکترا عمل کند؟
• و اگر این استعدادها پس از فارغ‌التحصیلی کانادا را ترک کنند، چه بر سر دانش و پتنت‌های احتمالی آنان می‌آید؟

این گزارش می‌کوشد به همین پرسش‌ها پاسخ دهد.

کانادا در نخستین مرحله برنامه تازه خود برای جذب استعدادهای پژوهشی جهان، ۶۵۹ دانشجوی دکترا و پژوهشگر پست‌دکترا را از ۷۲ کشور برگزیده است؛ ۷۱ نفر از آنان ایرانی‌اند. ایران از نظر تعداد در رتبه سوم و به نسبت جمعیت در رتبه نخست قرار دارد، اما همین پژوهشگران ممکن است برای ورود به کانادا با بررسی‌های امنیتی طولانی و بی‌زمان‌بندی روبه‌رو شوند.

کانادا تصمیم گرفته برای جذب شماری از بهترین استعدادهای پژوهشی جهان، ۱۳۴ میلیون دلار هزینه کند. نخستین مرحله این برنامه اکنون یک نتیجه چشمگیر برای ایرانیان داشته است: از میان ۶۵۹ دانشجوی دکترا و پژوهشگر پست‌دکترا که انتخاب شده‌اند، ۷۱ نفر شهروند ایران هستند.

گزارش روزنامه Toronto Star از جزییات برنامه کانادا تحت عنوان Canada Impact+ Research Training Awards نشان می‌دهد ایرانیان ۱۰.۸ درصد کل برگزیدگان را تشکیل می‌دهند و از نظر تعداد، پس از آمریکایی‌ها و چینی‌ها، در رتبه سوم قرار دارند.

اما وقتی تعداد برگزیدگان با جمعیت کشورها مقایسه می‌شود، جایگاه ایران از رتبه سوم به رتبه نخست می‌رسد. هیچ‌یک از کشورهای حاضر در این برنامه، به نسبت جمعیت خود، به اندازه ایران پژوهشگر برگزیده نداشته‌اند.

این تنها یک سوی ماجراست. بسیاری از همین پژوهشگران ایرانی، پس از انتخاب شدن از سوی کانادا، ممکن است وارد یکی از طولانی‌ترین و مبهم‌ترین مراحل بررسی امنیتی شوند؛ فرایندی که گاهی ماه‌ها یا حتی سال‌ها ادامه پیدا می‌کند.

 

۷۱ پژوهشگر ایرانی در میان ۶۵۹ برگزیده

براساس جزییاتی که Toronto Star از مرحله نخست برنامه Canada Impact+ منتشر کرده، ایالات متحده با ۱۰۱ برگزیده در رتبه نخست و چین با ۹۳ نفر در رتبه دوم قرار دارند.

ایران با ۷۱ نفر بالاتر از هند با ۵۳ نفر، فرانسه با ۳۷ نفر، آلمان با ۱۶ نفر، کره جنوبی با ۱۴ نفر و مصر با ۱۱ نفر قرار گرفته است.

حتی مجموع برگزیدگان آلمان، کره جنوبی و مصر، یعنی ۴۱ نفر، به تعداد پژوهشگران ایرانی نمی‌رسد.

چهار تابعیت نخست این فهرست، یعنی ایالات متحده، چین، ایران و هند، روی‌هم ۳۱۸ برگزیده دارند. به عبارت دیگر، ۴۸.۳ درصد از استعدادهای پژوهشی تازه‌ای که کانادا انتخاب کرده، تنها از چهار کشور می‌آیند و ایران یکی از آنهاست.

اگر ۵۴ شهروند کانادایی مقیم خارج را که برای بازگشت انتخاب شده‌اند کنار بگذاریم، ایران در میان ۷۲ کشور، سومین مبدا بزرگ خارجی پژوهشگران این برنامه است.

 

پژوهشگران تازه کانادا از کدام کشورها می‌آیند؟

رتبه	تابعیت	تعداد برگزیدگان	سهم از کل
۱	ایالات متحده	۱۰۱	۱۵.۳ درصد
۲	چین	۹۳	۱۴.۱ درصد
۳	ایران	۷۱	۱۰.۸ درصد
۴	شهروندان کانادایی در حال بازگشت	۵۴	۸.۲ درصد
۵	هند	۵۳	۸ درصد
۶	فرانسه	۳۷	۵.۶ درصد
۷	سایر کشورهای افریقایی	۳۶	۵.۵ درصد
۸	سایر کشورهای اروپایی	۳۱	۴.۷ درصد
۹	پاکستان	۳۰	۴.۶ درصد
۹	سایر کشورهای آسیایی	۳۰	۴.۶ درصد
۱۱	برزیل	۱۹	۲.۹ درصد
۱۲	سایر کشورهای امریکای جنوبی و اقیانوسیه	۱۷	۲.۶ درصد
۱۳	آلمان	۱۶	۲.۴ درصد
۱۴	کره جنوبی	۱۴	۲.۱ درصد
۱۵	نیجریه	۱۳	۲ درصد
۱۶	سایر کشورهای امریکای شمالی	۱۲	۱.۸ درصد
۱۷	بنگلادش	۱۱	۱.۷ درصد
۱۷	مصر	۱۱	۱.۷ درصد
۱۹	غنا	۱۰	۱.۵ درصد
	مجموع	۶۵۹	۱۰۰ درصد

این آمار از نمودار Toronto Star و براساس جزییات منتشرشده دولت فدرال درباره برنامه Canada Impact+ Research Training Awards استخراج شده است.

 

به نسبت جمعیت، ایران بالاتر از همه ایستاده است

رتبه سوم ایران به‌خودی‌خود قابل توجه است، اما مقایسه تعداد برگزیدگان با جمعیت کشورها، تصویر چشمگیرتری نشان می‌دهد.

جمعیت ایران حدود ۹۱ میلیون نفر است؛ درحالی‌که جمعیت چین به حدود ۱.۴ میلیارد نفر، هند به ۱.۴۵ میلیارد نفر و ایالات متحده به ۳۴۲ میلیون نفر می‌رسد.

اگر تعداد بورسیه‌ها به ازای هر یک میلیون نفر جمعیت محاسبه شود، ایران با ۰.۷۸ بورسیه به ازای هر یک میلیون نفر، در رتبه نخست قرار می‌گیرد. فرانسه با ۰.۵۴ در رتبه دوم و ایالات متحده با  ۰.۳۰ در رتبه سوم هستند.

رتبه	کشور	تعداد بورسیه	جمعیت	بورسیه به ازای هر یک میلیون نفر
۱	ایران	۷۱	۹۱ میلیون	۰.۷۸
۲	فرانسه	۳۷	۶۹ میلیون	۰.۵۴
۳	ایالات متحده	۱۰۱	۳۴۲ میلیون	۰.۳۰
۴	غنا	۱۰	۳۵ میلیون	۰.۲۹
۵	کره جنوبی	۱۴	۵۲ میلیون	۰.۲۷
۶	آلمان	۱۶	۸۵ میلیون	۰.۱۹
۷	پاکستان	۳۰	۲۵۵ میلیون	۰.۱۲
۸	مصر	۱۱	۱۱۶ میلیون	۰.۱۰
۹	برزیل	۱۹	۲۱۲ میلیون	۰.۰۹
۱۰	چین	۹۳	۱.۴۱۶ میلیارد	۰.۰۷
۱۱	بنگلادش	۱۱	۱۷۳  میلیون	۰.۰۶
۱۲	نیجریه	۱۳	۲۲۸ میلیون	۰.۰۶
۱۳	هند	۵۳	۱.۴۵۰ میلیارد	۰.۰۴

براساس محاسبات آتش، ایران به نسبت جمعیت خود، پژوهشگران برگزیده را با نرخی ۲.۶ برابر ایالات متحده، ۱۲ برابر چین و ۲۱ برابر هند در اختیار کانادا قرار می‌دهد.

به این ترتیب، هیچ‌یک از کشورهای حاضر در این برنامه، به نسبت جمعیت خود، به اندازه ایران در کسب موقعیت‌های ممتاز پژوهشی کانادا موفق نبوده‌اند.

 

پشت این موفقیت، یک مسیر دانشگاهی ۳۰ ساله قرار دارد

حضور پررنگ ایرانیان را نمی‌توان صرفا نتیجه یک مرحله اعطای بورسیه دانست. این آمار بازتاب مسیری دانشگاهی است که دهه‌هاست سابقه دارد.

دانشگاه‌هایی مانند صنعتی شریف، تهران، امیرکبیر و صنعتی اصفهان در این سال‌ها شمار زیادی از دانش‌آموختگان خود را راهی دوره‌های تحصیلات تکمیلی دانشگاه‌های امریکای شمالی کرده‌اند.

بخش بزرگی از این دانشجویان نیز در رشته‌های مهندسی، علوم کامپیوتر، ریاضیات و علوم سلامت فعالیت می‌کنند؛ همان حوزه‌هایی که برنامه تازه کانادا بر آنها تمرکز دارد.

 

کانادا برای جذب این پژوهشگران چقدر هزینه می‌کند؟

برنامه Canada Impact+ Research Training Awards یک سرمایه‌گذاری یک‌باره به ارزش ۱۳۴ میلیون دلار است.

این برنامه بخشی از طرح گسترده‌تر ۱.۷ میلیارد دلاری دولت فدرال است که در بودجه سال ۲۰۲۵ دولت مارک کارنی معرفی شد. هدف اعلام‌شده این طرح، «جذب پژوهشگران برجسته جهان در مقطعی تعیین‌کننده برای نوآوری جهانی» است.

دانشجویان دکترا در قالب این برنامه، سالانه ۴۰ هزار دلار به مدت سه سال دریافت می‌کنند؛ یعنی در مجموع ۱۲۰ هزار دلار.

پژوهشگران پست‌دکترا نیز سالانه ۷۰ هزار دلار به مدت دو سال دریافت خواهند کرد که مجموع آن به ۱۴۰ هزار دلار می‌رسد.

براساس میانگین ارزش هر بورسیه که از بودجه‌های دانشگاهی گزارش‌شده از سوی Toronto Star به دست می‌آید، ارزش هر موقعیت حدود ۱۲۷ هزار دلار است.

با این محاسبه، ۷۱ پژوهشگر ایرانی در مجموع حدود ۹ میلیون دلار بودجه مستقیم پژوهشی از دولت فدرال کانادا دریافت خواهند کرد.

 

کدام دانشگاه‌ها بیشترین سهم را گرفته‌اند؟

بیشترین تعداد بورسیه‌ها به دانشگاه تورنتو اختصاص یافته است. این دانشگاه با دریافت ۸۹ موقعیت پژوهشی، ۱۱.۳۴ میلیون دلار از بودجه برنامه را در اختیار خواهد داشت.

پس از آن، دانشگاه بریتیش کلمبیا با ۵۲ بورسیه و ۶.۶ میلیون دلار و دانشگاه مک‌گیل با ۴۶ بورسیه و ۵.۸۶ میلیون دلار قرار دارند.

دانشگاه اتاوا با ۲۷ بورسیه در رتبه هفتم قرار گرفته و دانشگاه یورک نیز ۱۱ موقعیت پژوهشی دریافت کرده است.

دانشگاه	تعداد بورسیه	ارزش
University of Toronto	۸۹	۱۱.۳۴ میلیون دلار
University of British Columbia	۵۲	۶.۶ میلیون دلار
McGill University	۴۶	۵.۸۶ میلیون دلار
University of Ottawa	۲۷	اعلام نشده
York University	۱۱	اعلام نشده

در مجموع، ۶۹ موسسه دانشگاهی از تمام یا بخشی از سهمیه خود استفاده کرده‌اند. از این تعداد، ۲۰ موسسه تنها یک موقعیت پژوهشی گرفته‌اند.

دانشگاه‌های OCAD و Université de l’Ontario français در انتاریو تصمیم گرفته‌اند درخواست‌های خود را در مرحله دوم ارائه دهند. دانشگاه NOSM نیز واجد شرایط شرکت در این برنامه نبوده است.

 

انتاریو میزبان ۴۰ درصد پژوهشگران تازه می‌شود

انتاریو بزرگ‌ترین مقصد پژوهشگران انتخاب‌شده است. این استان میزبان ۴۰ درصد از برگزیدگان خواهد بود و ۳۳.۶ میلیون دلار دریافت می‌کند.

کبک ۲۶ درصد، بریتیش کلمبیا ۱۲ درصد و آلبرتا ۱۰ درصد از پژوهشگران را جذب خواهند کرد. نزدیک به یک‌چهارم بورسیه‌ها نیز به موسسه‌های فرانسوی‌زبان یا دوزبانه اختصاص یافته است.

این بورسیه‌ها تنها در هشت حوزه پژوهشی اولویت‌دار ارائه شده‌اند. حوزه سلامت با ۳۸ درصد، بیشترین سهم را دارد و فناوری‌های پیشرفته، از جمله هوش مصنوعی و امنیت سایبری، با ۱۹ درصد در رتبه بعدی قرار گرفته‌اند.

 

نزدیک به ۳۰ درصد برگزیدگان هنگام انتخاب در امریکا بودند

محل زندگی پژوهشگران هنگام انتخاب نیز یکی دیگر از نکات قابل توجه این برنامه است. از میان ۶۵۹ برگزیده، ۱۹۵ نفر هنگام معرفی در ایالات متحده زندگی می‌کردند؛ یعنی نزدیک به ۳۰ درصد کل افراد انتخاب‌شده.

این آمار در شرایطی منتشر شده که نهادهای پژوهشی امریکا با کاهش شدید بودجه روبه‌رو هستند و دانشگاه‌های این کشور نیز فشار فزاینده‌ای از سوی دولت فدرال تحمل می‌کنند.

نظرسنجی سال گذشته مجله Nature از ۱۶۰۰ پژوهشگر نشان داد ۷۵ درصد آنان به ترک ایالات متحده فکر می‌کنند. این تمایل در میان پژوهشگران پست‌دکترا بیشتر بوده است.

 

پژوهشگران ایرانی در صفی بدون زمان‌بندی مشخص

موفقیت ایرانیان در این برنامه، سوی دیگری هم دارد. ایران، چین و هند در میان تابعیت‌هایی قرار دارند که بیش از دیگران برای بررسی جامع امنیتی به آژانس خدمات مرزی کانادا CBSA و سرویس اطلاعات امنیتی کانادا CSIS ارجاع می‌شوند. این بررسی‌ها ممکن است ماه‌ها و در بعضی پرونده‌ها حتی سال‌ها ادامه پیدا کند.

اداره مهاجرت کانادا می‌گوید درخواست اجازه تحصیل دانشجویان دکترا را در اولویت قرار می‌دهد و استاندارد خدماتی آن برای این گروه ۱۴ روز است.

با این حال، بررسی امنیتی را آژانس خدمات مرزی کانادا و سرویس اطلاعات امنیتی کانادا انجام می‌دهند. اداره مهاجرت می‌گوید اختیاری برای تسریع این بخش از فرایند ندارد.

براساس اعلام آژانس خدمات مرزی کانادا، پرونده‌های در انتظار بررسی شامل ۶۹ هزار و ۸۰۰ درخواست اقامت موقت، ۳۱ هزار و ۳۰۰ پرونده اقامت دائم و ۷۳ هزار و ۴۰۰ درخواست پناهندگی است.

این آژانس می‌گوید حجم پرونده‌های معوق برای نخستین بار از سال ۲۰۲۱ رو به کاهش گذاشته است؛ با این حال، جدول زمانی مشخصی برای پایان بررسی پرونده‌های امنیتی منتشر نمی‌شود.

 

کانادا آنها را انتخاب می‌کند؛ اما آیا به‌موقع آنها را راه می‌دهد؟

نتیجه عملی این وضعیت یک تناقض آشکار است: کانادا ۱۳۴ میلیون دلار برای انتخاب و جذب این پژوهشگران اختصاص داده، اما بخش قابل توجهی از آنان، از جمله ایرانیان، ممکن است وارد صفی شوند که زمان پایان آن مشخص نیست.

روزنامه Toronto Star در گزارش خود به پرونده یک دانشجوی چینی دوره دکترا اشاره کرده است. او در مارچ از University of Toronto پذیرش گرفت و در اپریل برای دریافت اجازه تحصیل درخواست داد.

تا آگوست و تنها چند هفته مانده به آغاز دوره او در سپتامبر، هنوز تصمیمی درباره پرونده‌اش گرفته نشده بود.

آقای Mario Bellissimo، وکیل مهاجرت و تحلیلگر سیاست‌گذاری، می‌گوید اتاوا برای تسریع این پرونده‌ها نیازی به کاهش استانداردهای امنیتی ندارد. به گفته او، دولت باید برای کسانی که خود آگاهانه و هدفمند جذب کرده، روندی سریع‌تر و هماهنگ‌تر ایجاد کند.

او هشدار می‌دهد بررسی امنیتی نباید به بلاتکلیفی اداری نامحدود تبدیل شود.

آقای Bellissimo و گروهی دیگر پیشنهاد کرده‌اند برای پژوهشگران برگزیده در چارچوب راهبرد جذب استعدادهای جهانی، یک کد مهاجرتی اختصاصی و یک واحد ویژه رسیدگی به پرونده‌ها ایجاد شود.

 

پشت سر این ۷۱ پژوهشگر، بیش از ۲۳ هزار دانشجوی ایرانی قرار دارند

برگزیدگان برنامه Impact+ تنها بخش کوچکی از جمعیت بزرگ‌تر و تحت فشار دانشجویان ایرانی در کانادا را تشکیل می‌دهند.

تا پایان سال ۲۰۲۴، بیش از ۲۳ هزار شهروند ایرانی دارای اجازه تحصیل فعال در کانادا بودند. ایران با این تعداد در میان ۱۵ کشور اصلی مبدا دانشجویان بین‌المللی کانادا قرار داشت.

این حضور از آن جهت قابل توجه است که تعداد متقاضیان ایرانی تنها کسری از حجم متقاضیانی است که از هند یا چین درخواست می‌دهند.

با این حال، تحلیل‌های مستقل از داده‌های سال ۲۰۲۵ اداره مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا نشان می‌دهد نرخ تایید درخواست اجازه تحصیل ایرانیان حدود ۲۵ درصد بوده است.

در همان دوره، نرخ تایید درخواست متقاضیان فرانسه، ایالات متحده و کره جنوبی بین ۹۴ تا ۹۶ درصد گزارش شده است.

 

چرا بسیاری از درخواست‌های ایرانیان رد می‌شود؟

بخش قابل توجهی از ریجکتی‌های ایرانیان به ارزیابی مدارک اثبات توانایی مالی مربوط می‌شود.

تحریم‌ها و موانع بانکی نیز این مشکل را تشدید کرده‌اند، زیرا تهیه و ارائه مدارک مالی متعارف را برای بسیاری از متقاضیان ایرانی دشوار می‌کنند.

تحلیل داده‌های اداره مهاجرت و آژانس خدمات مرزی کانادا از سوی نهادهای مستقل همچنین نشان می‌دهد ایران پس از چین، دومین نرخ بالای ارجاع به بررسی جامع امنیتی را در میان همه تابعیت‌ها دارد.

این در حالی است که تعداد درخواست‌های ایرانیان بسیار کمتر از درخواست‌های متقاضیان هندی یا چینی است.

هم‌زمان، تعداد دارندگان اجازه تحصیل در کانادا پس از اعمال سقف پذیرش و سخت‌گیرانه‌تر شدن الزامات، از حدود ۹۲۸ هزار نفر در پایان سال ۲۰۲۴ به حدود ۶۹۱ هزار نفر در پایان سال ۲۰۲۵ کاهش یافت.

نرخ تایید درخواست‌های تازه اجازه تحصیل از همه کشورها نیز در سال ۲۰۲۵ به حدود ۳۶ درصد رسید.

به این ترتیب، همان سالی که کانادا ۷۱ ایرانی را در میان پژوهشگران ممتازی قرار داد که بیش از همه خواهان جذب آنان است، درخواست اجازه تحصیل حدود سه نفر از هر چهار متقاضی عادی ایرانی رد شد.

 

اگر پژوهشگران پس از فارغ‌التحصیلی کانادا را ترک کنند چه می‌شود؟

ورود این پژوهشگران تنها بخشی از چالش است. پرسش بعدی این است که آیا کانادا می‌تواند آنها را پس از پایان تحصیل و پژوهش در کشور نگه دارد؟

یک وکیل مهاجرت می‌گوید اتاوا با توجه به کاهش اهداف پذیرش اقامت دائم در سال‌های آینده، برنامه روشنی برای حفظ این استعدادها طراحی نکرده است.

او هشدار می‌دهد: «اگر آنها بروند، این دانش نیز همراهشان می‌رود»؛ دانشی که اختراع‌ها و پتنت‌های احتمالی آنان را نیز شامل می‌شود.

سیستم امتیازبندی Express Entry نیز به‌طور مشخص می‌تواند به زیان پژوهشگران عمل کند. متقاضیان پس از ۳۰ سالگی به‌تدریج امتیاز سن را از دست می‌دهند و این امتیاز در ۴۵ سالگی به صفر می‌رسد.

این ساختار دقيقا کسانی را جریمه می‌کند که سال‌های پایانی دهه ۲۰ و بخش بزرگی از دهه ۳۰ زندگی خود را صرف دریافت مدرک دکترا و انجام پژوهش کرده‌اند.

 

انتخاب ویژه پژوهشگران هنوز برگزار نشده است

دولت فدرال در فوریه از برگزاری یک مرحله هدفمند انتخاب مهاجران متخصص برای پژوهشگران خبر داد، اما این انتخاب هنوز انجام نشده است.

از سال ۲۰۲۳ تاکنون نیز تنها سه مرحله انتخاب در گروه رشته‌های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات یا STEM برگزار شده است. آخرین انتخاب این گروه به اپریل ۲۰۲۴ بازمی‌گردد.

آقای Vincent Larivière، استاد دانشگاه مونترال از زاویه دیگری به این برنامه نگاه می‌کند. او یادآوری می‌کند که کانادا هم‌اکنون سالانه حدود ۸ هزار فارغ‌التحصیل دکترا دارد و بیش از ۶۰ هزار دانشجوی دکترا در دانشگاه‌های کشور تحصیل می‌کنند.

او با مقایسه این ارقام با ۶۵۹ بورسیه تازه، این پرسش را مطرح می‌کند که برنامه Canada Impact+ تا چه اندازه می‌تواند ظرفیت پژوهشی کانادا را تغییر دهد.

 

کانادا می‌داند چه کسانی را می‌خواهد؛ اما هنوز راه ورود و ماندن آنها روشن نیست

ایران سومین مبدا بزرگ پژوهشگرانی است که کانادا برای جذب آنان بودجه اختصاص داده و به نسبت جمعیت، موفق‌ترین کشور حاضر در این برنامه محسوب می‌شود.

هم‌زمان، ایرانیان در میان سه تابعیتی قرار دارند که بیش از دیگران ممکن است گرفتار بررسی‌های امنیتی طولانی و بدون زمان‌بندی مشخص شوند. متقاضیان عادی ایرانی نیز با یکی از پایین‌ترین نرخ‌های تایید اجازه تحصیل روبه‌رو هستند.

کانادا تصمیم گرفته است خواهان جذب چه کسانی است، اما هنوز مشخص نکرده چگونه آنان را به‌موقع وارد کشور می‌کند و پس از پایان تحصیل و پژوهش، چگونه برای ماندنشان راه باز خواهد کرد.