مردی که ۵۰ سال پیش به کانادا مهاجرت کرد، تاکنون بیش از ۶۰ میلیون دلار برای نجات جان بیماران کمک کرده است

وقتی Sam Ajmera در ۲۶ سالگی به کانادا مهاجرت کرد، هدفش ساختن آیندهای بهتر برای خانوادهاش بود. پنج دهه بعد، این کارآفرین هندیتبار میخواهد بخشی از فرصتی را که به گفته خودش در کانادا به دست آورده، به جامعه بازگرداند؛ این بار با کمک مالی ۳۵ میلیون دلاری برای توسعه درمان پیوند اعضا و کمک به بیمارانی که برای نجات جانشان به عضو اهدایی نیاز دارند.
خانواده Ajmera با این کمک مالی، مجموع حمایتهای خود از شبکه بیمارستانی دانشگاهی تورنتو UHN را به ۶۲ میلیون دلار رساندهاند؛ رقمی که به گفته این مجموعه، بزرگترین کمک شناختهشده یک خانواده در کانادا برای حمایت از درمان پیوند اعضاست.
مهاجری که کسبوکارش را از صفر ساخت
داستان Sam Ajmera از هند آغاز شد. او که در سال ۱۹۴۸ در بمبئی به دنیا آمد، در جوانی برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت و در سال ۱۹۷۴ به کانادا مهاجرت کرد.
او پس از فارغالتحصیلی، کسبوکار خود را در صنعت تولید مواد غذایی آغاز کرد و بعدها در شکلگیری یکی از بزرگترین شرکتهای صنعتی نانوایی در آمریکای شمالی نقش داشت.
خانواده Ajmera در سال ۲۰۰۴ از تأسیس FGF Brands به دست دو پسر Sam، یعنی Ojus و Tejus، حمایت کردند. این شرکت که فعالیتش را در مقیاسی کوچک آغاز کرد، اکنون بیش از ۱۰ هزار کارمند در کانادا و آمریکا دارد. محصولات آن شامل نانهای تخت، نانهای هندی و انواع محصولات نانوایی است.
اما کمک اخیر خانواده تنها یک تصمیم مالی نیست. به گفته مدیرعامل بنیاد UHN، اعضای این خانواده خود نیز تجربه دریافت خدمات درمانی در این شبکه بیمارستانی را داشتهاند و همین تجربه، آنها را به حمایت از توسعه درمان پیوند اعضا ترغیب کرده است.
این کمک قرار است چه تغییری ایجاد کند؟
کمک ۳۵ میلیون دلاری صرف ایجاد Ajmera Transplant Institute در تورنتو خواهد شد؛ مرکزی که قرار است درمان بیماران، پژوهشهای پزشکی و آموزش متخصصان پیوند اعضا را زیر یک مجموعه گرد هم آورد.
خانواده Ajmera پیش از این نیز از فعالیتهای پیوند اعضا در UHN حمایت کرده بود؛ مرکزی که در بیمارستان Toronto General Hospital فعالیت میکند و بزرگترین برنامه پیوند اعضا در کاناداست. کمک تازه قرار است این فعالیتها را گسترش دهد و جایگاه تورنتو را در پژوهش و درمان پیوند اعضا تقویت کند.
اهمیت این سرمایهگذاری زمانی روشنتر میشود که بدانیم هر سال بیش از ۲۵۰ نفر در کانادا در انتظار دریافت عضو حیاتی جان خود را از دست میدهند. کمبود اعضای اهدایی باعث میشود همه بیماران نیازمند بهموقع به درمان دسترسی نداشته باشند.
این مرکز قرار است روی روشهایی برای استفاده بهتر از اعضای اهدایی، فناوریهای جدید نگهداری و ترمیم اعضا و کاربرد هوش مصنوعی در پیوند تمرکز کند. بخشی از فعالیتهای آن نیز به درمان دیابت از طریق پیوند پانکراس و سلولهای تولیدکننده انسولین اختصاص خواهد داشت.
Sam Ajmera درباره دلیل این حمایت گفته است که کانادا فرصت ساختن زندگی بهتر را برای خانوادهاش فراهم کرده و برای او معنادار است که بتواند به این کشور بازگرداند.
او امیدوار است پژوهشهای امروز در این مرکز به درمانهایی تبدیل شوند که در آینده جان بیماران را نجات دهند و زندگی خانوادههای بیشتری را بهبود ببخشند.






