جریمهها و بازرسیها باعث شد بسیاری از آشپزهای خانگی به سمت بیزینسهای قانونی بروند؛ حالا برنامههای آموزشی در سراسر کانادا به زنان مهاجر کمک میکنند تا برندهای غذایی موفق بسازند.
بسیاری از غذاهای محبوبی که امروز در بازارهای محلی و فروشگاههای کانادا فروخته میشوند، چند سال پیش در آشپزخانه خانههای مهاجران تهیه میشدند؛ بیزینسهایی که اغلب بدون مجوز، بیمه یا تاییدیههای بهداشتی فعالیت میکردند.
گزارش مفصل Globe and Mail به پدیدهای پرداخته که پس از پاندمی کرونا در سراسر کانادا شکل گرفته است؛ برنامههایی که به ویژه زنان مهاجر را از فعالیت در بازار غیررسمی غذا به سمت راهاندازی بیزینسهای قانونی و سودآور هدایت میکنند.
یکی از این افراد، خانم Crissy Ventura مهاجر فیلیپینی ساکن حومه هلیفکس است. او سالها نان بخارپز گوشت خوک موسوم به «siopao» را در خانه خود درست میکرد و هفتهای حدود ۱۲۰ عدد از این نانها را از طریق Facebook Marketplace میفروخت.
یک جریمه همه چیز را تغییر داد
فعالیت او زمانی متوقف شد که شنید یک زن دیگر در هلیفکس به دلیل فروش غذای خانگی بدون مجوز، ۲ هزار دلار جریمه شده است.
این اتفاق باعث شد Ventura در برنامه آموزشی SPICE ثبتنام کند؛ برنامهای هشت هفتهای که از سال ۲۰۲۳ توسط Centre for Women in Business در نوا اسکوشیا راهاندازی شده است.
این برنامه به شرکتکنندگان کمک میکند بیزینس خود را ثبت کنند، آموزشهای ایمنی غذا ببینند، با بازارهای محلی و فروشگاهها ارتباط برقرار کنند و به آشپزخانههای تجاری با هزینه پایین دسترسی داشته باشند.
تاکنون ۵۰ نفر این دوره را گذراندهاند.
بازاری بزرگ از بیزینسهای غیررسمی مهاجران
در اوایل پاندمی کرونا، مرکز یادشده با تماسهای فراوان زنانی روبهرو شد که عمدتا مهاجر بودند و از طریق فروش غذاهای خانگی درآمد کسب میکردند.
بررسیها نشان داد بسیاری از آنها بدون ثبت شرکت، بیمه یا مجوزهای لازم فعالیت میکنند.
خانم Natalie Frederick-Wilson از مسئولان این مرکز میگوید بیشتر این زنان قصد قانونشکنی نداشتند و فقط تلاش میکردند هزینههای زندگی خود را تامین کنند.
برنامههای مشابه اکنون در نقاط مختلف کانادا ایجاد شدهاند.
سال گذشته Immigrant Women Services Ottawa برنامه سهماهه Culinary Entrepreneur Program را راهاندازی کرد.
دولت فدرال نیز در فوریه امسال ۲ میلیون دلار به Foodpreneur Lab در تورنتو اختصاص داد؛ نهادی که به رشد بیزینسهای غذایی افراد دارای موانع ساختاری کمک میکند.
در ونکوور نیز برنامه Dream Cuisines برای ششمین سال متوالی زنان مهاجر علاقهمند به راهاندازی بیزینس غذایی را آموزش میدهد.
رشد درآمد؛ از بازار محلی تا فودتراک
خانم Ventura پس از شرکت در SPICE موفق شد تجهیزات حرفهای خریداری کند و تولید خود را افزایش دهد.
او اکنون در برخی آخر هفتهها تا ۲۸۵ عدد نان بخارپز در Halifax Seaport Farmers’ Market میفروشد و محصولات دیگری مانند دامپلینگ، اسپرینگ رول و روغن فلفل نیز عرضه میکند.
فروش ماهانه او در سال پس از پایان دوره نسبت به سال قبل از ورود به برنامه، ۵۵ درصد افزایش یافت.
درآمدش به اندازهای رشد کرد که توانست در زیرزمین خانه خود یک آشپزخانه تجاری دارای مجوز بسازد و امسال نیز یک فودتراک خریداری کند.
شکایتهای مردمی و برخورد نهادهای بهداشتی
خانم Sandra Garcia مهاجر ونزوئلایی و یکی دیگر از شرکتکنندگان SPICE نیز پس از دریافت ایمیلی از یک بازرس بهداشت استان تصمیم گرفت فعالیت خود را رسمی کند.
او پیشتر محصولاتش را از طریق گروههای WhatsApp به فروش میرساند.
سال گذشته در نوا اسکوشیا ۲۵ شکایت درباره تهیه یا فروش غذا از خانههای شخصی بدون مجوز ثبت شد.
در تورنتو نیز تعداد شکایتها از اپراتورهای بدون مجوز به ۶۵ مورد رسید؛ رقمی که در سال ۲۰۲۲ تنها ۲۰ مورد بود.
در بریتیش کلمبیا نیز Fraser Health در سال مالی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ تاکنون ۴۶ شکایت دریافت کرده و ۸ جریمه بین ۲۰۰ تا ۳۴۵ دلار صادر کرده است.
مشکل بزرگ؛ قیمتگذاری اشتباه
یکی از مهمترین درسهایی که شرکتکنندگان این برنامهها میآموزند، محاسبه واقعی هزینههاست.
خانم Garcia میگوید قبلا فقط هزینه مواد اولیه را در نظر میگرفت اما حالا هزینه سوخت، برق، مالیات و مهمتر از همه، زمان و نیروی کار خود را نیز محاسبه میکند.
خانم Trixie Ling، بنیانگذار Dream Cuisines میگوید بسیاری از زنان مهاجر غذای خود را کمتر از ارزش واقعی قیمتگذاری میکنند.
او معتقد است درباره غذاهای فرهنگی این تصور وجود دارد که باید ارزان باشند و این موضوع گاهی ریشه در نگاههای تبعیضآمیز دارد.
از ۵۰۰ دلار فروش تا ۲ هزار دلار در روز
نمونه موفق دیگر Vinaya Waghmode است؛ زنی که در هند مهندسی و MBA خوانده بود اما بعدا برای تحصیل در رشته شیرینیپزی به فرانسه رفت.
او پس از مهاجرت به کانادا و شرکت در Dream Cuisines، کسبوکار Elaichi Patisserie را راهاندازی کرد.
فروش او در سال ۲۰۲۳ روزانه حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ دلار بود، اما اکنون در هر روز بازار محلی حدود ۲ هزار دلار فروش دارد.
او همچنین با چند کافه قرارداد عمدهفروشی امضا کرده و دو کارمند تماموقت استخدام کرده است.
امروز بسیاری از زنانی که زمانی در آشپزخانه خانههای خود به صورت غیررسمی غذا میفروختند، به صاحبان بیزینسهای قانونی و حتی نانآور اصلی خانوادههایشان تبدیل شدهاند؛ نمونهای از مسیری که مهاجران در کانادا برای تبدیل مهارتهای فرهنگی خود به فرصتهای اقتصادی طی میکنند.
