فراتر از سیاست و مدال؛ روایت یک مربی ایرانی از المپیک زمستانی در گزارش Toronto Star

این گزارش، روایتی انسانی و متفاوت از حضور ایران در المپیک زمستانی را به تصویر می‌کشد؛ روایتی که نه حول مدال، بلکه حول ارتباط، همدلی و دیده‌شدن شکل گرفته است. روزنامه Toronto Star در گزارشی به سخنان میترا کلهر، مربی تیم اسکی آلپاین زنان ایران، پرداخته؛ مربی‌ای که پیش از سانحه شدید Lindsey Vonn، این اسکی‌باز آمریکایی را «سوپرهیرو» خود خوانده بود.

پس از سقوط Lindsey Vonn در مسابقه داونهیل و شکستگی پای او، کلهر از اندوه خود گفت و تاکید کرد که المپیک جایی فراتر از سیاست و اختلافات میان کشورهاست. یکی از نمادهای این فضا، سنت تبادل پین میان تیم‌هاست؛ جایی که پین‌های ایران، با وجود تیمی چهار نفره و تنها یک ورزشکار حاضر در Cortina، به یکی از پرطرفدارترین‌ها تبدیل شد. چرا پین ایران تا این اندازه توجه دیگران را جلب کرد؟ این استقبال چه تصویری از حضور محدود اما معنادار ایران در المپیک می‌دهد؟

این گزارش نشان می‌دهد چگونه یک روایت ساده و انسانی می‌تواند ایران را در یکی از بزرگ‌ترین رویدادهای ورزشی جهان برجسته کند. برای خواندن جزئیات کامل این داستان و پاسخ پرسش‌ها، گزارش کامل را در زیر بخوانید.

یک مربی تیم اسکی آلپاین زنان ایران، در حاشیه رقابت‌های المپیک زمستانی، با روایت شخصی و انسانی خود توجه زیادی را جلب کرده است. میترا کلهر، مربی تیم زنان ایران، تنها چند روز پیش از سانحه شدید Lindsey Vonn، اسکی‌باز سرشناس آمریکایی، او را «سوپرهیرو» خود توصیف کرده بود.

روزنامه Toronto Star کانادا در شماره امروز خود در گزارشی در این باره می‌نویسد خانم کلهر در دهکده المپیک Cortina d’Ampezzo گفته بود که Lindsey Vonn برای او الهام‌بخش است و امیدوار بوده بتواند پین تیم ملی آمریکا را از او دریافت کند. او اشاره کرده بود که پیش‌تر نیز در مسابقات جهانی با Vonn دیدار داشته است.

پس از سانحه روز یکشنبه، زمانی که Lindsey Vonn با وجود آسیب‌دیدگی شدید زانوی چپ در مسابقه داونهیل شرکت کرد و دچار سقوط شد، مربی ایرانی گفت قلبش شکسته است.

به گفته کلهر، دیدن این اتفاق برای او بسیار دردناک بوده و Vonn را «فوق‌العاده قوی» توصیف کرده است. بنا بر اعلام بیمارستان، پای این اسکی‌باز آمریکایی در حادثه دچار شکستگی شده است.

به نوشته روزنامه Toronto Star، خانم کلهر در صحبت‌های خود تاکید کرده بود فضای المپیک فراتر از سیاست است و اختلافات میان دولت‌ها، از جمله میان ایران و ایالات متحده، در این رویداد ورزشی جای چندانی ندارد. به گفته او، یکی از نشانه‌های این فضا، سنت قدیمی تبادل پین میان تیم‌ها و کشورهاست؛ سنتی که دهه‌هاست بخشی از فرهنگ المپیک به شمار می‌رود.

پین‌های ایران در این دوره از بازی‌ها به یکی از پرطرفدارترین پین‌ها تبدیل شده بود. تیم ایران تنها چهار ورزشکار دارد و فقط یک نفر از آنها در Cortina حضور دارد. خانم کلهر گفته بود که با حدود ۳۰ پین وارد دهکده المپیک شده، اما تنها در چند روز تقریبا همه آنها را اهدا کرده است.

او گفته بود که برایش شگفت‌انگیز بوده ورزشکاران و اعضای تیم‌های مختلف از کشورهای گوناگون برای گرفتن پین ایران پیش‌قدم می‌شدند؛ در حالی که ایران تاکنون هیچ مدالی در المپیک زمستانی کسب نکرده است. به گفته این مربی ایرانی، این استقبال نشان می‌دهد که پرچم ایران، و حضور محدود اما معنادار آن در المپیک، دیده شده است.

در نهایت، کلهر آخرین پین ایران را به یک مامور امنیتی ایتالیایی اهدا کرد؛ بدون اینکه چیزی در مقابل دریافت کند. او گفته بود که از تمام‌شدن زودهنگام پین‌ها خوشحال است، چون این موضوع برایش نشانه علاقه و توجه دیگران به تیم ایران بوده است.

پین در فضای المپیک به نشان‌های کوچک فلزی یا پلاستیکی گفته می‌شود که معمولا لوگو، پرچم یا نماد تیم‌های ملی، کشورها یا رشته‌های ورزشی روی آن‌ها طراحی شده است.

این پین‌ها اغلب روی بند گردن، لباس، کیف یا کوله‌پشتی نصب می‌شوند و یکی از سنت‌های قدیمی و محبوب المپیک هستند. ورزشکاران، مربیان، داوطلبان و حتی خبرنگاران پین کشور یا تیم خودشان را با دیگران تبادل می‌کنند.

تبادل پین فقط جمع‌آوری یادگاری نیست؛ راهی است برای آشنایی، گفت‌وگو و ایجاد ارتباط میان آدم‌هایی از کشورهای مختلف، حتی کشورهایی که از نظر سیاسی با هم اختلاف دارند.

به همین دلیل، پین‌هایی که مربوط به کشورهایی با تیم‌های کوچک‌تر یا حضور محدودتر هستند، معمولا کمیاب‌تر و پرطرفدارتر می‌شوند و ارزش نمادین بیشتری پیدا می‌کنند.