کانادا باید به نقش تاریخی خود در برابر ماجراجوییهای پیرمردان واشنگتن، تلآویو و تهران بازگردد؛ وزیر خارجه پیشین کانادا
وزیر پیشین امور خارجه کانادا در مقالهای تحلیلی به بررسی وضعیت بحرانی خاورمیانه و کشیده شدن تدریجی کانادا به درگیریهای دولت ترامپ پرداخته است؛ بحرانی که با عملیات خشم حماسی آغاز شده و اکنون ثبات جهانی و امنیت مسیرهای کشتیرانی در تنگه هرمز را به خطر انداخته است.
آقای Lloyd Axworthy این مقاله را برای روزنامه Toronto Star نوشته؛ او نماینده پیشین مجلس پارلمان کانادا است که از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ به عنوان وزیر امور خارجه فعالیت کرده و تجربهای طولانی در سیاست خارجی و روابط بینالملل دارد.
در بخشهایی از این مقاله آمده است:
چهار هفته از آغاز عملیات خشم حماسی میگذرد و جهان شاهد تشدید تنشی است که توسط حلقه کوچکی از مردان سالخورده در واشنگتن، تلآویو و تهران طراحی شده است.
هیچکس، حتی شروعکنندگان این جنگ، نمیدانند پایان آن کجاست. رئیسجمهور آمریکا سیگنالهای متناقضی میفرستد؛ یک روز اعزام نیروی زمینی را رد میکند، روز دیگر از احتمال پایان دادن به درگیریها سخن میگوید و بالاخره یک روز از مذاکره با یک مقام برجسته ایرانی خبر میدهد. در این میان، تلفات انسانی در حال افزایش است، هزاران نفر کشته یا مجروح شدهاند و میلیونها نفر آواره گشتهاند.
کانادا نیز مانند دیگران به تدریج به این معرکه کشیده میشود؛ دونالد ترامپ اصرار دارد که متحدان با سیاستهای او همسو شوند. وزرای کانادا و اروپا اکنون با عباراتی محتاطانه درباره حفاظت از آزادی دریانوردی در تنگه هرمز صحبت میکنند، در حالی که اطمینان میدهند از اقدامات تهاجمی خودداری خواهند کرد؛ تمایزی که هر روز شکنندهتر به نظر میرسد.
ولی تاریخ مسیر دیگری را نیز پیش روی ما در کانادا میگذارد. در سال ۱۹۵۶ و در جریان بحران کانال سوئز، لستر پیرسون، وزیر خارجه وقت کانادا، متوجه شد که نقش کانادا انتخاب یکی از طرفین نیست، بلکه یافتن راهی برای خروج از بحران است.
او با پیشنهاد نیروهای حافظ صلح بینالمللی، راهی برای عقبنشینی بدون تحقیر طرفین ایجاد کرد و برنده جایزه صلح نوبل شد.
امروز نیز کانادا میتواند با همکاری سایر امضاکنندگان بیانیه هرمز، از موضع نظامی به موضع دیپلماتیک تغییر جهت دهد و راهی برای کاهش تنشها بیابد.
