قراردادهای پیش از ازدواج Prenup دیگر مخصوص ثروتمندان نیست؛ چرا زوجهای جوان کانادایی به این قراردادها روی آوردهاند؟
افزایش قیمت مسکن، بیشتر شدن دارایی جوانان و کمک مالی خانوادهها برای خرید خانه باعث شده قراردادهای پیش از ازدواج Prenuptial Agreement یا Prenup بیش از گذشته مورد توجه زوجهای کانادایی قرار بگیرد. با این حال، بسیاری از زوجها همچنان نگرانند که مطرح کردن این موضوع، اعتماد میان آنها را خدشهدار کند

افزایش قیمت مسکن در کانادا، نه فقط خرید خانه را دشوارتر کرده، بلکه نگاه بسیاری از زوجهای جوان به ازدواج را هم تغییر داده است. گزارش The Globe and Mail نشان میدهد قراردادهای پیش از ازدواج Prenuptial Agreement دیگر فقط مخصوص افراد ثروتمند نیست و زوجهای بیشتری برای حفاظت از داراییها، سرمایهگذاریها و حتی کمک مالی خانوادهها به فکر تنظیم آن هستند.
- اما این قرارداد دقیقا چه مزایایی دارد؟
- تنظیم آن چقدر هزینه دارد و آیا واقعا میتواند از اختلافهای چند ده هزار دلاری پس از جدایی جلوگیری کند؟
- چرا با وجود اینکه حدود ۳۷ درصد ازدواجها در کانادا به طلاق ختم میشود، فقط ۴ درصد از کاناداییها چنین قراردادی را امضا کردهاند؟
در این گزارش همچنین میخوانید
- چرا نسل Z بیش از دیگران به این قرارداد علاقه نشان میدهد،
- والدین چه نقشی در افزایش استقبال از آن دارند،
- قوانین انتاریو چه تفاوتی با سایر استانها دارد و
- وکلای خانواده چه توصیههایی برای تنظیم یک قرارداد معتبر ارائه میکنند.
اگر قصد ازدواج، خرید خانه یا حتی آغاز زندگی مشترک در کانادا را دارید، این گزارش میتواند به شما کمک کند با آگاهی بیشتری درباره آینده مالی خود تصمیم بگیرید و از اختلافهای حقوقی پرهزینه در آینده پیشگیری کنید.
قرارداد پیش از ازدواج چیست؟
قراردادهای پیش از ازدواج Prenuptial Agreement یا Prenup در کانادا دیگر فقط ابزاری برای میلیونرها یا صاحبان بیزینسهای بزرگ نیست. افزایش ارزش داراییها، دشوارتر شدن خرید خانه و کمک مالی خانوادهها باعث شده زوجهای جوان بیش از گذشته به فکر مشخص کردن وضعیت مالی خود پیش از ازدواج باشند.
قرارداد پیش از ازدواج Prenuptial Agreement یا Prenup توافقی حقوقی است که دو نفر پیش از ازدواج امضا میکنند تا اگر روزی زندگی مشترک آنان به پایان رسید، تکلیف داراییها، بدهیها، ارث، سرمایهگذاریها و حمایت مالی از همسر از پیش مشخص باشد.
این قرارداد میتواند تعیین کند هر یک از زوجین مالک چه داراییهایی هستند، داراییهایی که پیش از ازدواج به دست آوردهاند چگونه حفظ شود و در صورت جدایی، اموال و تعهدات مالی به چه شکلی تقسیم شود.
چنین قراردادی راهی شفاف برای تعیین حقوق مالی دو طرف است و میتواند از اختلافهای طولانی و پرهزینه در آینده جلوگیری کند.
با وجود افزایش طلاق، چرا هنوز استقبال از این قرارداد کم است؟
براساس دادههای اداره آمار کانادا، حدود ۳۷ درصد ازدواجها در کانادا به طلاق ختم میشود.
با وجود این آمار، نتایج نظرسنجی Nanos نشان میدهد مهمترین دلیلی که بسیاری از زوجها از امضای قرارداد پیش از ازدواج صرفنظر میکنند، نگرانی از تاثیر منفی آن بر رابطه است.
بسیاری تصور میکنند پیشنهاد چنین قراردادی به معنای بیاعتمادی به طرف مقابل یا برنامهریزی برای شکست زندگی مشترک است؛ موضوعی که باعث میشود بسیاری از زوجها حتی پیش از مراجعه به وکیل، از ادامه این مسیر منصرف شوند.
هزینه تنظیم قرارداد چقدر است؟
هزینه تنظیم یک قرارداد ساده پیش از ازدواج معمولا بین ۲۵۰۰ تا ۴ هزار دلار است. البته اگر داراییهای زوج پیچیده باشد یا مذاکرات طولانی شود، این مبلغ افزایش پیدا میکند.
در مقابل، هزینه یک طلاق بدون اختلاف حدود ۱۸۰۰ دلار برآورد میشود، اما اگر اختلاف بر سر اموال به دادگاه کشیده شود، تنها یک جلسه رسیدگی ممکن است بین ۵ هزار تا ۸ هزار دلار هزینه داشته باشد.
رسیدگی کامل به پروندههای خانوادگی نیز معمولا از ۲۰ هزار دلار آغاز میشود و در پروندههای پیچیده حتی ممکن است از ۷۰ هزار دلار هم فراتر برود.
به این ترتیب هزینه تنظیم قرارداد در ابتدای زندگی مشترک در مقایسه با هزینههای سنگین اختلافهای حقوقی پس از جدایی، بسیار ناچیز است.
جوانان بیش از گذشته به فکر حفاظت از داراییهای خود هستند
برخلاف نسلهای گذشته، بسیاری از کاناداییها در دهه ۳۰ زندگی خود صاحب کاندو، حسابهای سرمایهگذاری، صندوق بازنشستگی یا داراییهای دیگری هستند که پیش از ازدواج به دست آوردهاند.
همین موضوع باعث شده قراردادهای پیش از ازدواج دیگر فقط برای افراد بسیار ثروتمند کاربرد نداشته باشد و به ابزاری برای حفاظت از داراییهای زوجهای معمولی نیز تبدیل شود.
مطالعه بانک TD نشان میدهد ۳۱ درصد کاناداییها ترجیح میدهند همسرشان چنین قراردادی را امضا کند. این رقم در میان نسل Z به ۵۲ درصد میرسد.
با این حال، تنها ۴ درصد از افراد شرکتکننده در این نظرسنجی گفتهاند که تاکنون چنین قراردادی را امضا کردهاند.
نسل Z متولدین حدود ۱۹۹۷ تا اوایل ۲۰۱۰ ـ آنها بومیان دیجیتال به حساب میآیند و از کودکی با اینترنت و شبکههای اجتماعی رشد کردهاند و به تنوع، پذیرش سریع تغییرات و آزادیهای فردی اهمیت میدهد.
افزایش قیمت مسکن، نگاه خانوادهها را هم تغییر داده است
یکی از مهمترین دلایل افزایش استقبال از قراردادهای پیش از ازدواج، رشد شدید قیمت مسکن در کانادا است.
امروزه بسیاری از والدین برای تامین پیشپرداخت خرید خانه به فرزندانشان کمک مالی میکنند و در مقابل، میخواهند مطمئن باشند این سرمایه در صورت جدایی از بین نمیرود.
حتی خانوادههایی هستند که هزینه تهیه این قرارداد را برای فرزندانشان پرداخت میکنند و آن را شرط کمک مالی برای خرید خانه قرار میدهند.
نمونهای از این موضوع، Zahra Alam از میسیساگاست که چند سال پیش با کمک خانوادهاش یک کاندو خرید. پدر او که بخشی از هزینه خرید را پرداخت کرده بود، از دخترش خواست پیش از ازدواج با Shahzeb Jafri قرارداد پیش از ازدواج امضا کند تا سهم خانواده در خرید خانه محفوظ بماند.
در ابتدا همسر او نسبت به این موضوع تردید داشت، اما پس از چند گفتوگو، این زوج با کمک وکلا قرارداد را امضا کردند. کل فرایند حدود یک ماه طول کشید و هزینه هر نفر حدود ۵۰۰ دلار بود.
نقش والدین در خرید خانه، قراردادهای پیش از ازدواج را پررنگتر کرده است
یکی از مهمترین دلایل افزایش استقبال از قراردادهای پیش از ازدواج، نقش پررنگتر خانوادهها در تامین هزینه خرید خانه است.
بسیاری از والدین امروز بخش قابل توجهی از پیشپرداخت خرید خانه فرزندانشان را پرداخت میکنند و طبیعی است که بخواهند این سرمایه در صورت جدایی زوج، حفظ شود.
حتی برخی والدین هزینه تهیه قرارداد را برای فرزندانشان پرداخت میکنند یا آن را شرط کمک مالی برای خرید خانه قرار میدهند. خرید خانه در کانادا امروز تصمیمی چند میلیون دلاری است و بسیاری از خانوادهها میخواهند از سرمایه خود محافظت کنند.
تجربه زوجهایی که این قرارداد را امضا کردهاند
خانم Harman Dosanjh و همسرش Jhanan Uthayakumaran که در مارکام زندگی میکنند، چند سال پیش از نامزدی، درباره قرارداد پیش از ازدواج با یکدیگر صحبت کرده بودند.
آنها میگویند هیچکدام این قرارداد را نشانه بیاعتمادی نمیدانستند، بلکه میخواستند خودشان درباره نحوه تقسیم داراییها تصمیم بگیرند، نه اینکه در آینده این تصمیم به دادگاه سپرده شود.
هر دو پیش از ازدواج داراییهایی داشتند؛ Dosanjh بخشی از یک تاون هاوس را با والدینش مالک بود و Uthayakumaran نیز همراه مادرش مالک خانهای بود که قرار بود زندگی مشترک خود را در آن آغاز کنند. هر دو همچنین حسابهای سرمایهگذاری، پسانداز بازنشستگی و مزایای شغلی داشتند.
به گفته آنها، مهمترین مزیت این قرارداد، گفتوگوی صادقانه درباره وضعیت مالی بود؛ گفتوگویی که شاید در شرایط عادی هرگز انجام نمیشد.
حتی سرپرستی سگ هم در قرارداد ثبت شد
برای Harman Dosanjh، یکی از مهمترین بندهای قرارداد، مربوط به سگش Link بود.
او میگوید سالها پیش از آشنایی با همسرش از این سگ نگهداری میکرد و برایش مهم بود که در صورت جدایی، سرپرستی کامل Link همچنان در اختیار خودش باقی بماند.
این زوج از پلتفرم Jointly برای تهیه قرارداد استفاده کردند و کمتر از ۵۰۰ دلار هزینه پرداختند. آنها تصمیم گرفتند هر چند سال یک بار قرارداد را با توجه به تغییر وضعیت مالی خود بازنگری کنند.
قانون انتاریو درباره تقسیم داراییها چه میگوید؟
یکی از پیچیدهترین بخشهای این موضوع، به قوانین استان انتاریو مربوط میشود. برخلاف تصور بسیاری از افراد، در انتاریو داراییهای زوجهای متاهل پس از جدایی به طور خودکار به نسبت ۵۰-۵۰ تقسیم نمیشود.
قانون در انتاریو بر اساس سیستم «برابرسازی داراییها» عمل میکند. در این روش، میزان افزایش دارایی خالص هر یک از زوجین در طول زندگی مشترک با یکدیگر مقایسه میشود. اگر دارایی یکی از آنها بیشتر از دیگری افزایش یافته باشد، ممکن است براساس قانون موظف شود مبلغی یکجا به همسر خود پرداخت کند تا افزایش ثروت هر دو طرف برابر شود.
قرارداد بدون مشاوره حقوقی، همیشه مطمئن نیست
هرچند امروز پلتفرمهای آنلاین امکان تهیه قرارداد را با هزینه کمتر فراهم کردهاند، اما وکلای خانواده هشدار میدهند که تنظیم متن قرارداد تنها بخشی از فرایند است.
یک وکیل دادگستری در این گزارش میگوید،دادگاهها هنگام بررسی اعتبار این قراردادها فقط به متن آن توجه نمیکنند؛ بلکه بررسی میکنند آیا هر دو نفر اطلاعات مالی خود را به طور کامل اعلام کردهاند، قرارداد بدون فشار امضا شده و هر دو طرف از مشاوره حقوقی مستقل برخوردار بودهاند یا خیر.
او میگوید اگر این شرایط رعایت نشود، حتی یک قرارداد امضا شده نیز ممکن است در دادگاه اعتبار خود را از دست بدهد.
زوجهای ازدواج نکرده هم میتوانند قرارداد مشابه داشته باشند
کارشناسان میگویند این نوع توافق فقط مخصوص افراد متاهل نیست.
افرادی که بدون ازدواج با یکدیگر زندگی میکنند، میتوانند قرارداد زندگی مشترک Cohabitation Agreement تنظیم کنند؛ قراردادی که تقریبا همان موضوعات قرارداد پیش از ازدواج را پوشش میدهد.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که بدانیم براساس آمار Statistics Canada، تعداد زوجهای دارای زندگی مشترک در کانادا بین سالهای ۱۹۸۱ تا ۲۰۲۱ حدود ۴۴۷ درصد افزایش یافته است.
با این حال، در سال ۲۰۲۱ همچنان ۷۷ درصد زوجهای کانادایی ازدواج کرده بودند و ۲۳ درصد بدون ازدواج در کنار یکدیگر زندگی میکردند.
قوانین در انتاریو با برخی استانها متفاوت است
کارشناسان تاکید میکنند قوانین خانواده در همه استانهای کانادا یکسان نیست.
برای مثال، در بریتیش کلمبیا افرادی که دو سال با یکدیگر زندگی کنند، در بسیاری از موارد از نظر حقوقی شرایطی نزدیک به زوجهای ازدواج کرده پیدا میکنند.
اما در انتاریو، زوجهایی که بدون ازدواج با هم زندگی میکنند، به طور خودکار از حقوق مالکیتی مشابه زوجهای متاهل برخوردار نیستند و همین موضوع میتواند اختلافهای مالی را پیچیدهتر کند.
آرامش خاطر، مهمترین مزیت این قرارداد
خانم Rachel McIntyre که بیش از یک دهه پیش، قبل از آغاز زندگی مشترک، چنین قراردادی امضا کرده بود، میگوید هنگام جدایی، این قرارداد مهمترین سند حقوقی زندگی او شد.
هرچند همسر سابقش اعتبار قرارداد را در دادگاه به چالش کشید و او حدود ۳۰ هزار دلار برای دفاع از آن هزینه کرد، اما در نهایت همین قرارداد باعث شد مجبور نباشد نیمی از ارزش خانهاش را واگذار کند.
او میگوید مهمترین چیزی که این قرارداد برایش به همراه داشت، «آرامش خاطر» بود؛ آرامشی که باعث شد بتواند با اطمینان بیشتری درباره آینده تصمیم بگیرد.
توافقی برای آرامش خاطر، نه پیشبینی جدایی
افزایش قیمت مسکن، رشد ارزش داراییها و پیچیدهتر شدن وضعیت مالی خانوادهها باعث شده قراردادهای پیش از ازدواج دیگر فقط ابزاری برای افراد ثروتمند نباشند.
هرچند بسیاری از زوجها هنوز مطرح کردن این موضوع را دشوار میدانند، اما وکلای خانواده معتقدند گفتوگو درباره مسائل مالی پیش از آغاز زندگی مشترک، نه نشانه بیاعتمادی، بلکه راهی برای شفافیت بیشتر و پیشگیری از اختلافهای پرهزینه در آینده است؛ اختلافهایی که گاهی میتواند دهها هزار دلار هزینه روی دست زوجها بگذارد.








