۱۰ اشتباه مالی رایج بازنشستگان در کانادا که آینده آنها را تحت تاثیر قرار میدهد
بسیاری از بازنشستگان در کانادا تصور میکنند بزرگترین مشکلات مالی آنها به بحرانهای اقتصادی یا افت بازارها مربوط است، اما Christopher Liew، مشاور مالی و نویسنده Blueprint Financial، میگوید واقعیت چیز دیگری است.
او تاکید میکند که بیشترین پشیمانیها از تصمیمهای کوچک و تکرارشوندهای شکل میگیرد که در طول سالها اثر جمعی بزرگی دارند؛ از پسانداز ناکافی در سالهای طلایی درآمد تا اتکا بیش از حد به برنامههای دولتی و نداشتن برنامهریزی دقیق برای دوران بازنشستگی.
۱- پسانداز نکردن کافی در سالهای اوج درآمد
بسیاری از افراد در دهههای ۴۰ و ۵۰ زندگی، زمانی که درآمد بالاتر و هزینهها کمتر است، به جای افزایش پسانداز، دچار افزایش مصرف میشوند. در حالی که Christopher Liew میگوید این دوره مهمترین فرصت برای ساخت امنیت مالی آینده است و از دست دادن آن تاثیر بلندمدت دارد.پ
۲- اتکا بیش از حد به CPP و OAS
برنامههای CPP و OAS برای تامین کامل هزینههای بازنشستگی طراحی نشدهاند.
آقای Liew توضیح میدهد که CPP تنها حدود یکچهارم تا یکسوم درآمد دوران کار را جایگزین میکند. با این حال بسیاری از افراد این پرداختها را به عنوان منبع اصلی درآمد در نظر میگیرند، در حالی که فقط باید نقش پایه حمایتی داشته باشند.
۳- شروع دیرهنگام سرمایهگذاری
پولهایی که در حسابهای پسانداز بدون سرمایهگذاری باقی میمانند، فرصت رشد ترکیبی را از دست میدهند. هرچه سرمایهگذاری زودتر شروع شود، اثر آن در بلندمدت چند برابر خواهد بود و تاخیر در این موضوع یکی از پشیمانیهای رایج بازنشستگان است.
۴- برنامهریزی نکردن برای طول عمر بیشتر
بر اساس دادههای اداره آمار کانادا، یک فرد ۶۵ ساله در کانادا به طور متوسط حدود ۲۰ سال دیگر زندگی میکند و بسیاری از افراد حتی به سنین بالاتر از ۹۰ سال میرسند. نبود برنامه مالی برای این بازه طولانی میتواند باعث کمبود منابع در سالهای پایانی شود.
۵- ورود به بازنشستگی با بدهی
داشتن بدهیهایی مانند مورگیج در زمان بازنشستگی باعث میشود بخش مهمی از درآمد ثابت صرف پرداخت بدهی شود. این موضوع فشار مالی ایجاد میکند و سرعت کاهش پسانداز را بالا میبرد.
۶- نداشتن برنامه برداشت از حسابها
ترتیب برداشت از RRSP, TFSA و حسابهای غیرثبتشده تاثیر مستقیم بر مالیات دارد. بسیاری از افراد بدون برنامه مشخص اقدام میکنند، در حالی که این تصمیم میتواند در طول عمر بازنشستگی دهها هزار دلار تفاوت مالی ایجاد کند.
۷- غافلگیری از OAS clawback
زمانی که درآمد خالص از ۹۵ هزار و ۳۲۳ دلار عبور کند، Canada Revenue Agency شروع به بازپسگیری بخشی از OAS میکند و به ازای هر دلار اضافه، ۱۵ سنت کاهش اعمال میشود. برداشتهای بزرگ از RRIF یا فروش دارایی میتواند افراد را ناخواسته وارد این محدوده کند.
۸- حمایت مالی بیش از حد از فرزندان
کمک مالی به فرزندان برای خرید خانه یا هزینههای زندگی رایج است، اما برخی بازنشستگان بیش از توان خود این کار را انجام میدهند و در سالهای بعد با کمبود منابع مالی مواجه میشوند.
۹- استفاده نکردن از TFSA
یکی از مهمترین ابزارهای مالی در کانادا TFSA است. برداشت از آن کاملا معاف از مالیات است و در محاسبه OAS clawback نیز تاثیر ندارد. استفاده نکردن از ظرفیت آن یک فرصت از دست رفته محسوب میشود.
۱۰- دیر شروع کردن برنامهریزی مالی
بزرگترین پشیمانی از نگاه Christopher Liew این است که بسیاری از افراد خیلی دیر برای بازنشستگی برنامهریزی میکنند. در این مرحله، بسیاری از تصمیمهای بهینه مثل زمانبندی CPP یا مدیریت مالیات دیگر به راحتی قابل اجرا نیستند و اثرگذاری کمتری دارند.
جمعبندی
پشیمانیهای مالی دوران بازنشستگی معمولا نتیجه یک اشتباه بزرگ نیست، بلکه حاصل مجموعهای از تصمیمهای کوچک در طول سالهاست.
از وابستگی به CPP و OAS گرفته تا نادیده گرفتن TFSA و نداشتن برنامه برداشت از حسابها، همگی میتوانند کیفیت زندگی در دوران بازنشستگی را تحت تاثیر قرار دهند.
آقای Liew تاکید میکند که برنامهریزی زودهنگام و آگاهانه مهمترین عامل برای داشتن یک بازنشستگی پایدار است.
