روزنامه Globe and Mail کانادا در مقالهای تند و انتقادی به توافق اخیر میان دولت دونالد ترامپ و ایران پرداخته و آن را نه یک موفقیت دیپلماتیک، بلکه شکستی راهبردی برای آمریکا توصیف کرده است. نویسنده معتقد است نتیجه این توافق، نهتنها اهداف اعلامشده واشنگتن را محقق نکرده، بلکه به تقویت موقعیت جمهوری اسلامی و افزایش نفوذ آن در منطقه منجر شده است.
این مقاله توسط Andrew Coyne نوشته شده؛ روزنامهنگار و تحلیلگر سیاسی شناختهشده کانادا که سالهاست در حوزه سیاست داخلی و بینالمللی، و مسائل ژئوپلیتیک می نویسد و از نویسندگان ثابت Globe and Mail به شمار میرود.
نویسنده در این مقاله که با عنوان «Trump’s Iran Deal Is A National Humiliation» منتشر شده میگوید جزئیات کامل توافق هنوز منتشر نشده و بسیاری از مفاد آن به مذاکرات بعدی موکول شده است، اما اطلاعات موجود تاکنون نشان میدهد که نتیجه نهایی با اهدافی که دولت ترامپ در جریان درگیری با ایران مطرح میکرد فاصله زیادی دارد.
مقاله استدلال میکند که برخلاف بحثهایی که درباره تغییر حکومت در ایران مطرح میشد، ساختار حاکمیت ایران پس از جنگ نهتنها تضعیف نشده، بلکه مستحکمتر شده است. به باور نویسنده، مقامهای جمهوری اسلامی اکنون خود را در موقعیتی میبینند که پس از تحمل حملات آمریکا و اسرائیل، همچنان در قدرت باقی ماندهاند.
نویسنده همچنین به موضوع تنگه هرمز اشاره میکند و مینویسد دولت آمریکا در میانه جنگ، بازگشایی این مسیر حیاتی انرژی را بهعنوان یکی از اهداف خود مطرح کرد، اما طبق مفاد اعلامشده توافق، ایران همچنان کنترل خود بر این مسیر را حفظ خواهد کرد و حتی میتواند برای عبور کشتیها هزینه دریافت کند.
بخش دیگری از مقاله به برنامه هستهای ایران اختصاص دارد. نویسنده میگوید توافق جدید تنها شامل تعهد ایران به دنبال نکردن سلاح هستهای است؛ تعهدی که به گفته او پیشتر نیز در توافق هستهای اوباما در سال ۲۰۱۵ وجود داشت. او همچنین به آزادسازی بخشی از داراییهای ایران، حدود ۲۵ میلیارد دلار، و گزارشهایی درباره ایجاد یک صندوق سرمایهگذاری ۳۰۰ میلیارد دلاری برای ایران اشاره میکند.
نویسنده در ادامه مینویسد توافق هیچ اشارهای به برنامه موشکهای بالستیک ایران یا محدود کردن گروههایی مانند حزبالله و حماس ندارد. به اعتقاد او، مجموعه این عوامل باعث شده توافق بیش از آنکه یک پیروزی دیپلماتیک باشد، به یک عقبنشینی راهبردی برای آمریکا شباهت داشته باشد.
در پایان، Andrew Coyne مینویسد با وجود همه انتقادها، پایان یافتن جنگ حتی با چنین نتیجهای بهتر از ادامه درگیری بوده است.
