۵ راهکار هوشمندانه برای اینکه به فرزندان خود کمک کنید نخستین خانه خود را در کانادا بخرند
برای بسیاری از جوانان، خرید اولین خانه در کانادا به رؤیایی دور از دسترس تبدیل شده است. این گزارش توضیح میدهد والدین چگونه میتوانند با استفاده از برنامههای دولتی، وام خانوادگی، همامضایی و سایر راهکارهای خلاقانه، بدون به خطر انداختن آینده مالی خود به فرزندانشان کمک کنند.
خانهدار شدن در کانادا برای بسیاری از جوانان به رؤیایی دور از دسترس تبدیل شده؛ اما آیا والدین میتوانند بدون به خطر انداختن آینده مالی خود، به فرزندانشان برای خرید اولین خانه کمک کنند؟
یک گزارش تازه به چند راهکار کاربردی اشاره میکند؛ از استفاده هوشمندانه از حساب FHSA و برنامه Home Buyers’ Plan گرفته تا وام خانوادگی، همامضایی Co-Signing و حتی خرید مشترک خانه با فرزندان.
⁉️ اما کدام یک از این روشها واقعا مؤثرتر است؟
⁉️ آیا همامضایی Co-Signing وام مسکن میتواند برای والدین دردسرساز شود؟
⁉️ چه زمانی کمک مالی به فرزند منطقی است و چه زمانی ممکن است امنیت دوران بازنشستگی والدین را به خطر بیندازد؟
⁉️ آیا دادن بخشی از ارث در زمان حیات میتواند راهی برای ورود سریعتر فرزندان به بازار مسکن باشد؟
این گزارش توضیح میدهد چرا برخی کارشناسان معتقدند اولین خانه نباید لزوما خانه رؤیایی باشد و چگونه خرید یک کاندو، تاونهاوس یا ملکی با قابلیت درآمد از طریق اجاره میتواند مسیر خانهدار شدن را کوتاهتر کند.
اگر شما هم فرزند جوانی دارید که آرزوی خرید خانه در کانادا را دارد، یا خودتان به دنبال ورود به بازار مسکن هستید، این گزارش میتواند ایدهها و راهکارهای ارزشمندی در اختیارتان بگذارد.
در شرایطی که قیمت مسکن در بسیاری از شهرهای کانادا همچنان فراتر از توان خرید بسیاری از جوانان است، خانهدار شدن برای بخش بزرگی از نسل جوان به رؤیایی دور از دسترس تبدیل شده است. همین موضوع باعث شده نگرانی درباره آینده مسکن فرزندان، به یکی از دغدغههای اصلی بسیاری از خانوادههای کانادایی تبدیل شود.
با این حال، کارشناسان میگویند والدین میتوانند بدون به خطر انداختن امنیت مالی خود، از راههای مختلفی به فرزندانشان برای خرید اولین خانه کمک کنند؛ از آموزش مالی و بهرهگیری از برنامههای حمایتی دولت گرفته تا استفاده از راهکارهای خلاقانه و مشارکتهای خانوادگی.
به باور آنها، کمک به فرزندان برای ورود به بازار مسکن لزوما به معنای پرداخت مبالغ هنگفت یا نوشتن یک چک چند صد هزار دلاری نیست. در بسیاری از موارد، آموزش درست، برنامهریزی هوشمندانه و استفاده از ابزارهای مالی موجود میتواند تأثیری بسیار بیشتر از کمکهای نقدی داشته باشد.
خانم Sybil Verch، مشاور ارشد مالی و بنیانگذار پلتفرم The Wealthy Life، در مقالهای برای وبسایت MoneySense توضیح میدهد که والدین و حتی پدربزرگها و مادربزرگها میتوانند نقش مهمی در خانهدار شدن نسل جوان ایفا کنند؛ البته به شرط آنکه این حمایتها، آینده مالی و دوران بازنشستگی خودشان را به خطر نیندازد.
مهمترین کمک: آموزش مالی قبل از پول
به گفته این کارشناس، بهترین هدیهای که والدین میتوانند به فرزندان خود بدهند، دانش مالی است.
بسیاری از جوانان تصور میکنند تنها مانع خانهدار شدن، نداشتن درآمد کافی است؛ در حالی که مدیریت پول، پسانداز منظم و آشنایی با برنامههای حمایتی دولت نیز نقش تعیینکنندهای دارند.
والدین میتوانند فرزندان خود را تشویق کنند که:
- از سنین پایین پسانداز را آغاز کنند.
- انتقال خودکار پول به حسابهای پسانداز را فعال کنند.
- بودجهای مشخص برای پسانداز پیشپرداخت خانه داشته باشند.
- اهداف و مراحل پیشرفت خود را ثبت و پیگیری کنند.
این رویکرد نه تنها به تأمین سرمایه خرید خانه کمک میکند، بلکه حس استقلال و اعتمادبهنفس را نیز در فرزندان تقویت میکند.
حساب FHSA؛ حسابی که بسیاری از جوانان هنوز نمیشناسند
یکی از مهمترین ابزارهایی که دولت کانادا برای خریداران اولین خانه ایجاد کرده، حساب پسانداز ویژه خرید نخستین خانه First Home Savings Account یا FHSA است.
این حساب به افراد اجازه میدهد سالانه تا ۸ هزار دلار و در مجموع تا ۴۰ هزار دلار به آن واریز کنند.
مزیت مهم این برنامه آن است که:
- مبالغ واریزی از درآمد مشمول مالیات کسر میشود.
- رشد سرمایه در حساب معاف از مالیات است.
- برداشت پول برای خرید اولین خانه نیز بدون مالیات انجام میشود.
در عمل، FHSA ترکیبی از مزایای RRSP و TFSA محسوب میشود و یکی از قدرتمندترین ابزارهای خانهدار شدن در کانادا به شمار میرود.
استفاده از RRSP برای خرید خانه
برنامه دیگری که بسیاری از خریداران اولین خانه از آن استفاده میکنند، Home Buyers’ Plan یا HBP است.
در قالب این برنامه، هر فرد میتواند تا ۶۰ هزار دلار از حساب RRSP خود برداشت کند و برای خرید خانه استفاده نماید؛ بدون اینکه مالیاتی بابت این برداشت بپردازد.
البته این مبلغ باید طی ۱۵ سال به RRSP بازگردانده شود.
برای زوجها، این رقم میتواند به ۱۲۰ هزار دلار برسد؛ رقمی که در بسیاری از بازارهای مسکن کانادا میتواند بخش مهمی از پیشپرداخت را تأمین کند.
آیا والدین باید به فرزندان خود وام بدهند؟
گاهی فرزند شما تقریبا شرایط خرید خانه را دارد، اما هنوز به حداقل پیشپرداخت یا معیارهای بانک نرسیده است.
در چنین شرایطی، یکی از گزینهها وام خانوادگی است.
در این روش، والدین بخشی از پول مورد نیاز را به فرزند خود قرض میدهند. کارشناسان توصیه میکنند که حتی میان اعضای خانواده نیز شرایط وام به صورت مکتوب ثبت شود و شامل مواردی مانند:
- مبلغ وام
- نرخ بهره (در صورت وجود)
- برنامه بازپرداخت
- مسئولیتهای طرفین
باشد.
به گفته متخصصان، تنظیم قرارداد رسمی باعث میشود روابط خانوادگی در آینده دچار تنش نشود.
همامضاکننده Co-Signer؛ فرصتی که البته میتواند ریسکساز هم باشد
برخی جوانان درآمد مناسبی دارند، اما سابقه کردیت کافی ندارند. در چنین شرایطی، والدین میتوانند به عنوان Co-Signer یا همامضاکننده وام مسکن، وارد قرارداد شوند.
این کار ممکن است شانس دریافت وام را افزایش دهد، اما ریسکهای مهمی نیز دارد.
اگر فرزند نتواند اقساط را پرداخت کند:
- مسئولیت پرداخت متوجه والدین نیز خواهد بود.
- کردیت مالی والدین آسیب میبیند.
- توانایی آنها برای دریافت وامهای آینده کاهش پیدا میکند.
به همین دلیل کارشناسان تأکید میکنند که قبل از هرگونه همامضایی، خانواده باید از پیامدهای مالی آن آگاه باشد و با مشاور حقوقی و مالی مشورت کند.
آیا سهم فرزندان از ارث را زودتر بدهیم؟
در سالهای اخیر برخی خانوادهها به جای آنکه دارایی خود را پس از فوت به فرزندان منتقل کنند، بخشی از آن را در زمان حیات به آنها میبخشند.
این رویکرد که گاهی ارث زودهنگام Early Inheritance نامیده میشود، چند مزیت دارد:
- فرزند میتواند زودتر وارد بازار مسکن شود.
- والدین نتیجه کمک خود را در زمان حیات میبینند.
- در برخی شرایط، برنامهریزی مالیاتی خانواده نیز آسانتر میشود.
البته کارشناسان هشدار میدهند که هیچ هدیه مالی بزرگی نباید بدون بررسی وضعیت بازنشستگی و آینده مالی والدین انجام شود.
همچنین بهتر است نحوه انتقال پول بهگونهای ثبت شود که در صورت جدایی احتمالی فرزند از همسرش یا اختلافات ارثی میان وراث، مشکلات حقوقی ایجاد نشود.
خرید مشترک خانه؛ راهکاری که محبوبتر شده است
در بازارهای گرانقیمتی مانند تورنتو و ونکوور، برخی از خانوادهها به سمت خرید مشترک خانه حرکت کردهاند.
در این مدل، والدین و فرزند به صورت مشترک مالک خانه میشوند و هر طرف سهم مشخصی از ملک را در اختیار دارد.
مزایای این روش شامل موارد زیر است:
- افزایش قدرت خرید
- تقسیم هزینهها
- مشارکت در رشد ارزش ملک
- امکان برنامهریزی بهتر برای آینده
اما کارشناسان توصیه میکنند تمامی جزئیات مشارکت، از سهم مالکیت تا نحوه فروش احتمالی ملک در آینده، به صورت مکتوب ثبت شود.
خانهدار شدن فقط به معنای خریدن خانه مستقل نیست
یکی از مهمترین توصیههای کارشناسان این است که جوانان نگاه انعطافپذیرتری به مسیر خانهدار شدن داشته باشند.
اولین خانه لزوما نباید خانه رؤیایی باشد.
برخی گزینههای مناسب عبارتاند از:
شروع با کاندو یا تاونهاوس
کاندوها و تاونهاوسها معمولا قیمت پایینتری نسبت به خانههای مستقل دارند و میتوانند سکوی پرتاب مناسبی برای ورود به بازار باشند.
خرید ملک با قابلیت درآمد از اجاره
خانههایی که دارای بیسمنت، Garden Suite، Laneway House یا اتاقهای قابل اجاره هستند، میتوانند بخشی از اقساط وام را از طریق درآمد اجاره پوشش دهند.
زندگی با همخانه
اگرچه بسیاری از افراد این گزینه را نادیده میگیرند، اما داشتن همخانه هنوز یکی از مؤثرترین راههای کاهش هزینههای مسکن و افزایش توانایی خرید خانه محسوب میشود.
خانهدار کردن فرزندان، فقط با پول ممکن نیست
پیام اصلی این گزارش آن است که کمک به فرزندان برای خریدن نخستین خانه، الزاما به معنای پرداخت پول نیست.
گاهی آموزش مالی، معرفی برنامههای دولتی، کمک در برنامهریزی، مشارکت هوشمندانه یا حتی تشویق به انتخاب مسیرهای خلاقانهتر، تأثیری بسیار بیشتر از یک کمک مالی بزرگ دارد.
در بازاری که ورود به آن برای نسل جوان دشوارتر از گذشته شده، خانوادههایی که زودتر برنامهریزی میکنند، شانس بیشتری دارند تا فرزندانشان را به رؤیای خانهدار شدن نزدیک کنند.
