رسانه Real Estate Magazine امروز در مقالهای به موج ادغام و خرید شرکتهای بزرگ املاک در آمریکای شمالی پرداخته و استدلال میکند که این تحولات یک پیام مشترک دارند: با وجود رشد فناوری و مدلهای آنلاین، صنعت املاک همچنان بر محور مشاوران املاک و رهبری انسانی میچرخد.
این مقاله توسط استیو تبریزی Steve Tabrizi، مدیر ایرانی– کانادایی و از چهرههای شناختهشده صنعت املاک در تورنتوی بزرگ نوشته شده است. او مدیر بروکریج RE/MAX Hallmark، بزرگترین گروه مستقل RE/MAX در جهان است و نقش مهمی در گسترش این مجموعه به بیش از ۲ هزار مشاور املاک، ۴۲ دفتر و بیش از ۱۹ میلیارد دلار حجم فروش سالانه داشته است.
در بخشهایی از این مقاله آمده است:
سه معامله بزرگ ماههای اخیر، یعنی خرید Anywhere توسط Compass، ادغام Real Brokerage با Remax Holdings و خرید NextHome توسط eXp World Holdings، رویدادهای جداگانهای نیستند، بلکه نشانه یک تغییر فکری در صنعت املاک هستند.
نویسنده میگوید طی یک دهه گذشته، شرکتهای مبتنی بر مدل ابری و فناوری تاکید داشتند که دفتر فیزیکی، فرانچایز و رهبری سنتی دیگر ضروری نیست و فناوری، هوش مصنوعی و مدلهای درآمدی جدید جای آنها را میگیرد. در مقابل، شرکتهای سنتی نیز نوآوریهای دیجیتال را دستکم میگرفتند.
مقاله تاکید میکند که هر دو نگاه تا حدی اشتباه بودند. فناوری نتوانست نقش انسانی این صنعت را حذف کند و شرکتهای سنتی نیز نمیتوانستند بدون نوآوری دوام بیاورند. به باور نویسنده، واقعیت در نقطه میانی قرار گرفت؛ جایی که شرکتهای موفق امروز تلاش میکنند فناوری و مدیریت انسانی را همزمان در کنار هم داشته باشند.
آقای تبریزی توضیح میدهد رونق بازار بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ بسیاری از ضعفهای مدلهای تجاری را پنهان کرد. افزایش شدید معاملات باعث شد تقریبا همه مدلها موفق و مقیاسپذیر به نظر برسند، اما با عادی شدن بازار در سال ۲۰۲۴، ضعفها آشکار شد.
او مینویسد امروز بسیاری از مشاوران در برخی مدلهای مبتنی بر جذب نیرو تنها بین ۳ تا ۵ معامله در سال انجام میدهند و اگر حجم بازار ۳۰ درصد دیگر کاهش پیدا کند، اتکای صرف به افزایش تعداد مشاوران دیگر پاسخگو نخواهد بود.
نویسنده یکی از مهمترین سوءبرداشتهای دهه گذشته را یکسان دانستن «فناوری» با «موتور اصلی کسبوکار» میداند. او میگوید فناوری کارایی و عملیات را بهبود میدهد، اما در جلسات فروش حاضر نمیشود، پشت میز مذاکره نمینشیند و اعتماد فروشنده را به دست نمیآورد.
از نگاه او، ابزارهایی مانند CRM، هوش مصنوعی، اتوماسیون و بازاریابی دیجیتال اکنون تقریبا در همه شرکتها وجود دارند و دیگر مزیت رقابتی محسوب نمیشوند. مزیت واقعی همچنان در رهبری، فرهنگ سازمانی، آموزش، پاسخگویی و ارتباط انسانی نهفته است.
مقاله همچنین به مدلهای Rev-Share یا درآمد ناشی از جذب نیرو میپردازد؛ مدلی که با وعده «درآمد غیرفعال» و «بازنشستگی از مسیر جذب نیرو» تبلیغ میشد. نویسنده تاکید میکند هرچند برخی افراد از این سیستم درآمد دارند، اما درآمد قابلتوجه و پایدار احتمالا نصیب کمتر از یک درصد مشارکتکنندگان میشود و برای بسیاری دیگر، این سیستم بیشتر شبیه یک شغل دوم بدون دستمزد است.
در جمعبندی مقاله آمده است: موج جدید ادغامها نشان میدهد حتی شرکتهایی که سالها از حذف دفاتر و رهبری سنتی سخن میگفتند، اکنون به سمت خرید دفترها، فرانچایزها و ساختارهای مدیریتی محلی رفتهاند.
نویسنده این روند را «عقبگرد» نمیداند، بلکه آن را نوعی «تنظیم دوباره» توصیف میکند؛ اعترافی عملی به اینکه آینده صنعت املاک نه در تقابل میان مدل سنتی و مدل ابری، بلکه در ترکیب فناوری پیشرفته با ارتباط انسانی و مدیریت منسجم قرار دارد.
متن کامل مقاله استیو تبریزی را در این لینک بخوانید.
